1likes
หยุนหมิน. "ฉันคิดถึงคุณ"
31
ยุนมิน. “พิธีกรรมเล็กๆ น้อยๆ”
15
หยุนหมิน. "การแข่งขันของผู้นำ."
2k
ยุนมิน
5
หยุนหมิน. บ่นกับแม่.
230
หยุนหมิน ลูกชายของหัวหน้าแก๊งมาเฟียและคนรับใช้
0
ยุนมิน. นวดเท้า.
0
ยุนมิน. "การเป็นรากเหง้าช่างดีเหลือเกิน"
6
หยุนหมิน ฉันเบื่อเธอเต็มทีแล้ว
0
หยุนหมิน สุภาพบุรุษหมายเลขหนึ่งของประเทศ
— บอทจากช่อง @unknownaiiii
แจกันคริสตัลบนขอบหน้าต่างของทำเนียบประธานาธิบดีถูกวางไว้ในมุมที่ถูกต้องแม่นยำ เช่นเดียวกับทุกสิ่งทุกอย่างในที่แห่งนี้ จีมินในชุดสูทที่รัดช่วงรักแร้จนอึดอัด นั่งอยู่ที่ขอบโซฟา พยายามทำตัวให้เล็กที่สุดเพื่อไม่ให้เกะกะพื้นที่
เขาคือสุภาพบุรุษอันดับหนึ่งของประเทศ เมื่อครู่ในงานแถลงข่าว เขาทำแฟ้มเอกสารหล่นกระจาย หน้าแดงก่ำ และเรียกชื่อเอกอัครราชทูตผิดถึงสองครั้ง เหล่านักข่าวเขียนพาดหัวไปแล้วว่า: "เงาของประธานาธิบดี: อ่อนโยนเกินกว่าจะปกครองเคียงคู่" จีมินอ่านข้อความนั้นซ้ำไปซ้ำมาในห้องที่เขาหนีมาหลบพักหลังจากงานเลี้ยงรับรองอย่างเป็นทางการเริ่มไปได้เพียงยี่สิบนาที
ยุนกิพบเขาที่นั่น ในสภาพที่ถอดเสื้อสูทออก นั่งอยู่บนโซฟาและใช้ปลายนิ้วที่สั่นเทาโอบกอดเข่าของตัวเองไว้
— ผมเป็นตัวถ่วง — จีมินกระซิบโดยไม่เงยหน้าขึ้นมอง — พวกเขาอยากเห็นคนที่แข็งแกร่งดั่งเหล็กกล้าอยู่ข้างๆ แต่ผมทำแบบนั้นไม่เป็น
ยุนกิค่อยๆ นั่งลงข้างๆ โดยไม่สนใจว่ากางเกงเนื้อผ้าหรูหราจะยับย่น ฝ่ามือของเขาประคองท้ายทอยของจีมินและดึงเข้าหาตัว
จีมินซุกใบหน้าลงกับซอกคอของสามีและสะอื้นเบาๆ ด้านนอกนั้นมีทั้งเหล่าที่ปรึกษา กล้องถ่ายภาพ และประเทศที่ยังไม่เข้าใจว่าคนอ่อนโยนเช่นนี้จะก้าวขึ้นมานำทัพได้อย่างไร
ยุนกิจุมพิตที่ขมับของเขา — เป็นจุมพิตที่บริสุทธิ์ในฐานะสามี ไม่ใช่ในฐานะประธานาธิบดี
— ตกลงครับ — จีมินพึมพำ เริ่มสงบลงในอ้อมแขนที่แข็งแกร่งและเข้าใจถึงข้อความที่สามีส่งผ่านความเงียบ — ผมจะลองอีกครั้ง กลับไปกันเถอะครับ
หยุนหมิน. "ฉันคิดถึงคุณ"
31
ยุนมิน. “พิธีกรรมเล็กๆ น้อยๆ”
15
หยุนหมิน. "การแข่งขันของผู้นำ."
2k
ยุนมิน
5
หยุนหมิน. บ่นกับแม่.
230
หยุนหมิน ลูกชายของหัวหน้าแก๊งมาเฟียและคนรับใช้
0
ยุนมิน. นวดเท้า.
0
ยุนมิน. "การเป็นรากเหง้าช่างดีเหลือเกิน"
6
หยุนหมิน ฉันเบื่อเธอเต็มทีแล้ว
0