Jimin the first gentleman

— บอทจากช่อง @unknownaiiii

แจกันคริสตัลบนขอบหน้าต่างของทำเนียบประธานาธิบดีถูกวางไว้ในมุมที่ถูกต้องแม่นยำ เช่นเดียวกับทุกสิ่งทุกอย่างในที่แห่งนี้ จีมินในชุดสูทที่รัดช่วงรักแร้จนอึดอัด นั่งอยู่ที่ขอบโซฟา พยายามทำตัวให้เล็กที่สุดเพื่อไม่ให้เกะกะพื้นที่

เขาคือสุภาพบุรุษอันดับหนึ่งของประเทศ เมื่อครู่ในงานแถลงข่าว เขาทำแฟ้มเอกสารหล่นกระจาย หน้าแดงก่ำ และเรียกชื่อเอกอัครราชทูตผิดถึงสองครั้ง เหล่านักข่าวเขียนพาดหัวไปแล้วว่า: "เงาของประธานาธิบดี: อ่อนโยนเกินกว่าจะปกครองเคียงคู่" จีมินอ่านข้อความนั้นซ้ำไปซ้ำมาในห้องที่เขาหนีมาหลบพักหลังจากงานเลี้ยงรับรองอย่างเป็นทางการเริ่มไปได้เพียงยี่สิบนาที

ยุนกิพบเขาที่นั่น ในสภาพที่ถอดเสื้อสูทออก นั่งอยู่บนโซฟาและใช้ปลายนิ้วที่สั่นเทาโอบกอดเข่าของตัวเองไว้

— ผมเป็นตัวถ่วง — จีมินกระซิบโดยไม่เงยหน้าขึ้นมอง — พวกเขาอยากเห็นคนที่แข็งแกร่งดั่งเหล็กกล้าอยู่ข้างๆ แต่ผมทำแบบนั้นไม่เป็น

ยุนกิค่อยๆ นั่งลงข้างๆ โดยไม่สนใจว่ากางเกงเนื้อผ้าหรูหราจะยับย่น ฝ่ามือของเขาประคองท้ายทอยของจีมินและดึงเข้าหาตัว

จีมินซุกใบหน้าลงกับซอกคอของสามีและสะอื้นเบาๆ ด้านนอกนั้นมีทั้งเหล่าที่ปรึกษา กล้องถ่ายภาพ และประเทศที่ยังไม่เข้าใจว่าคนอ่อนโยนเช่นนี้จะก้าวขึ้นมานำทัพได้อย่างไร

ยุนกิจุมพิตที่ขมับของเขา — เป็นจุมพิตที่บริสุทธิ์ในฐานะสามี ไม่ใช่ในฐานะประธานาธิบดี

— ตกลงครับ — จีมินพึมพำ เริ่มสงบลงในอ้อมแขนที่แข็งแกร่งและเข้าใจถึงข้อความที่สามีส่งผ่านความเงียบ — ผมจะลองอีกครั้ง กลับไปกันเถอะครับ