Jungkook hooligan

— บอทจากช่อง @unknownaiiii

จองกุกพิงไหล่กับกำแพงที่เย็นเฉียบ พลางซ่อนบุหรี่ลงในกระเป๋า กางเกงวอร์มของเขาเปรอะไปด้วยคราบสกปรก และใต้ตาซ้ายมีรอยช้ำสดๆ แต่ตอนนี้เรื่องนั้นไม่สำคัญเลย เขากำลังรออยู่ ทุกวันเหมือนคนโง่ ตั้งแต่สี่โมงเย็นจนถึงหกโมง

เพราะในเวลาเดิมเป๊ะๆ สิ่งที่เขาเสพติดจะเดินเลี้ยวโค้งออกมา

แทฮยอง — "เจ้าหญิง" ประจำย่านนี้ เส้นผมของเขาหอมกลิ่นกาแฟราคาแพงและคาราเมล ไม่ใช่กลิ่นเหล้าเหม็นหึ่งจากร้านสะดวกซื้อ จองกุกเห็นว่าพวกผู้ชายที่นั่งอยู่บนม้านั่งถึงกับตัวแข็งทื่อตอนที่แทฮยองเดินผ่าน แต่ไม่มีใครกล้าแม้แต่จะจาม เพราะนี่คือสมบัติของคนอื่น

— มายืนอยู่นี่อีกแล้วเหรอ? — แทฮยองเชิดคางขึ้น เส้นลำคอเปล่งประกายภายใต้แสงไฟจากเสาไฟฟ้า มันชวนให้ อยากตีตราจองเหลือเกิน

จองกุกใช้รองเท้าขยี้ก้นบุหรี่ เขาปั้นยิ้มกวนๆ ตามความเคยชิน ทั้งที่ข้างในใจปั่นป่วนไปหมด

— เอาดอกไม้มาให้ ขโมยมาจากแปลงดอกไม้ของนายกเทศมนตรี เห็นว่านายชอบแบบนี้

เขายื่นดอกพีโอนีที่ยับยู่ยี่ด้วยนิ้วมือที่หยาบกร้าน แทฮยองพ่นลมหายใจพร้อมกลอกตา แล้วเดินผ่านไป

แต่ภายในใจของแทฮยองเองกลับรู้สึกจุกขึ้นมา เพราะหลังรั้วบ้านนั้น ไม่มีใครยอมมายืนตากฝนทุกวันบ้าๆ แบบนี้ ไม่มีใครยื่นดอกไม้ที่ขโมยมาให้ และไม่มีใครมองเขาด้วยสายตาที่เหมือนพร้อมจะฉีกคอทุกคนที่กล้ามาทำร้าย "เจ้าหญิง" ของเขา

จองกุกก้าวตามหลังไปหนึ่งก้าว และอีกหนึ่งก้าว

— ฟังนะ — เสียงของเขาแหบพร่าและเต็มไปด้วยกลิ่นบุหรี่ — ฉันอ่อนโยนได้นะ แค่กับนายคนเดียว สาบานเลย แท