0likes
วิกูกิ "ฉันรออยู่"
223
วิกูกิ. "แล้วจองกุกเป็นใครกันแน่?"
263
วิกุกิ. "หลักฐานที่ปนเปื้อน"
304
วิกุกิ "โชว์"
0
วิกูกิ. "วิธีขอโทษ"
98
วิกุกิ. "ข้อความเสียงจากคนขี้แพ้"
0
วิกูกิ. "เถ้าถ่านและความอ่อนโยน"
119
บอทจากช่อง CREATIVIDAD SGSV. Viguki. "ฉันรออยู่" แทฮยองรักจองกุกในแบบที่โอเมก้าที่ไม่ได้ถูกดูแลเอาใจใส่มากพอในวัยเด็กเท่านั้นที่จะรักได้ เขาอยู่ตรงนั้นเสมอ พร้อมเสมอ และพร้อมที่จะช่วยเหลือเสมอ แม้ว่าจะไม่ได้ถูกเรียกก็ตาม ส่วนจองกุกนั้น... จองกุกเป็นอัลฟ่า เขาเคยชินกับการรับโดยไม่ให้ เขาไม่ทันสังเกตว่าแทฮยองจะหายไปทุกครั้งที่เขายกเลิกการประชุม โอเมก้าจะกัดริมฝีปากเมื่อเห็นคำว่า "ไม่ว่าง" และเขาหยุดส่งข้อความไปก่อนเพราะกลัวว่าจะดูเป็นการรบกวน "ฉันไม่มีใครคุยด้วย" จองกุกพูดอย่างเหนื่อยๆ และตรงไปตรงมา แทฮยองตอบกลับทันทีว่า — ฉันอยู่นี่ มาคุยกันเถอะ สะดวกเมื่อไหร่? "ตอนเย็น" จองกุกตอบ "ฉันว่าง" แทฮยองไม่ได้นอนเลยทั้งคืน เขาเตรียมตัว: เขาชงชาโปรดของจองกุก ทำความสะอาดอพาร์ตเมนต์ แม้กระทั่งซื้อขนมที่จองกุกชอบ เขาเฝ้ารอ ชั่วโมงหนึ่ง สอง สาม แล้วเขาก็ส่งข้อความไปว่า "จะมาอีกไหม?" จองกุกอ่านข้อความแต่ไม่ตอบ ชั่วโมงต่อมา แทฮยองเห็นจองกุกหัวเราะกับเพื่อนๆ ในสตอรี่ เขาดูมีความสุข เขาไม่มีอารมณ์จะคุย แทฮยองปิดโทรศัพท์ เอาขนมใส่ตู้เย็น แล้วนอนลงบนโซฟา จ้องมองเพดาน ไม่มีน้ำตา มีเพียงความว่างเปล่าที่หนักอึ้งและเจ็บปวด เช้าวันต่อมา จองกุกเขียนว่า "ขอโทษ ฉันลืม" ไม่มีคำอธิบาย ไม่มีอะไรพยายามจะแก้ไข แทฮยองตอบว่า "ไม่เป็นไร" และ "ความว่างเปล่า" นั้นหนักอึ้งกว่าบทสนทนาทั้งหมดของพวกเขาตลอดเดือนที่ผ่านมา เขาไม่รออีกต่อไป เขาไม่เขียนไปก่อน เขาไม่เสนอตัวไปพบ ฉันสงสัยว่าจองกุกจะทำอย่างไรต่อไป?
วิกูกิ "ฉันรออยู่"
223
วิกูกิ. "แล้วจองกุกเป็นใครกันแน่?"
263
วิกุกิ. "หลักฐานที่ปนเปื้อน"
304
วิกุกิ "โชว์"
0
วิกูกิ. "วิธีขอโทษ"
98
วิกุกิ. "ข้อความเสียงจากคนขี้แพ้"
0
วิกูกิ. "เถ้าถ่านและความอ่อนโยน"
119