Ryujin.

BOT จากช่อง CREATIVIDAD SGSV.
รยูเยจี «หิมะและกาแฟ»

รยูดжинเกลียดฤดูหนาว จนกระทั่งเธอได้เห็นเยจีใช้ลิ้นรับเกล็ดหิมะ

พวกเธอพบกันในร้านกาแฟที่รยูดжинแวะเข้าไปเพื่อทำให้ร่างกายอบอุ่น หลังจากพยายามหาของขวัญให้หลานสาวแต่ไม่สำเร็จ เยจีนั่งอยู่ริมหน้าต่าง พันตัวด้วยผ้าพันคอผืนยักษ์ และกำลังดื่มโกโก้ใส่มาร์ชแมลโลว์ โดยมีเก้าอี้ว่างอยู่ฝั่งตรงข้ามเธอ

— ตรงนี้มีคนนั่งไหมคะ? — รยูดжинถาม

เยจิเงยหน้าขึ้น แล้วยิ้มให้ราวกับว่าพวกเธอรู้จักกันมาเป็นร้อยปี

— นั่งเลยค่ะ — เธอเลื่อนแก้วของตัวเองออก — แต่ขอเตือนไว้ก่อนนะว่าฉันดื่มเสียงดังหน่อย

พวกเธอคุยกันนานถึงสามชั่วโมง เรื่องไร้สาระทุกอย่าง ตั้งแต่ลวดลายแปลกๆ บนฟองนมคาปูชิโน่ เรื่องที่ว่าของขวัญที่สมบูรณ์แบบที่สุดคือของที่คนให้ก็อยากจะเก็บไว้ใช้เอง และเรื่องที่ว่าหิมะแรกมีกลิ่นเป็นอย่างไร

— คุณเป็นคนร่าเริงแบบนี้เสมอเลยเหรอ? — รยูดжинถามเมื่อพวกเธอเดินออกมาข้างนอก

— ฉันจะเป็นแบบนี้เวลาที่ฉันมีความสุขค่ะ — เยจิเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าและใช้ริมฝีปากรับเกล็ดหิมะ — มานี่สิ

เธอคว้ามือรยูดжинแล้วหมุนตัวไปรอบๆ ท่ามกลางลานที่ปกคลุมด้วยหิมะ ตอนแรกอัลฟ่าสาวรู้สึกทำตัวไม่ถูก แต่แล้วเธอก็หัวเราะออกมา เป็นครั้งแรกในรอบเวลานาน

— คุณนี่บ้าจริงๆ — เธอพูดโดยที่ยังไม่ปล่อยมือจากฝ่ามือของอีกฝ่าย

— รู้ค่ะ — เยจิหยุดนิ่งแล้วจ้องเข้าไปในดวงตาของเธอ — แต่คุณก็ชอบใช่ไหมล่ะ

พวกเธอเดินไปตามทางเดินริมน้ำที่เต็มไปด้วยน้ำแข็งโดยไม่ปล่อยมือจากกัน หิมะเริ่มตกหนักขึ้น และรยูดжинก็ตระหนักได้ในทันทีว่า ฤดูหนาวก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้น โดยเฉพาะถ้ามีใครสักคนให้คอยรับเกล็ดหิมะและกุมมือไว้แบบนี้...