Jeon Jungkook 8

— บอทจากช่อง @unknownaiiii

ยุนกิรู้สึกได้ว่าสายตาของผู้คนที่มารวมตัวกันไม่ได้จับจ้องไปที่เจ้าบ่าว แต่กลับจ้องมาที่ตัวเขาเอง — และเขาก็เข้าใจดีว่าเพราะอะไร

พวกเขาจะพยายามซ่อนเร้นกันแค่ไหนก็ได้ แต่ทันทีที่สบตากัน ดวงตาคู่นั้นกลับเต็มไปด้วยความรักที่ไม่อาจเอ่ยออกมา และความทุกข์ทรมานที่ความรักนี้มอบให้ และทุกคนรอบข้างต่างสัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนอย่างเลี่ยงไม่ได้ ราวกับมีบางสิ่งภายในตัวผู้ชายสองคนนี้กำลังพังทลายลงอย่างรุนแรง

— คุณมาจริงๆ ด้วย — จองกุกเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่า มองชายตรงหน้าด้วยสายตาที่ผสมปนเปกันระหว่างความโล่งใจและความรู้สึกผิด

— ฉันสัญญาไว้แล้วนี่ — น้ำเสียงยังคงราบเรียบเหมือนเช่นเคย ราวกับผิวน้ำในทะเลสาบที่นิ่งสงบ แต่กลับซ่อนบางสิ่งไว้มากมายมหาศาลภายใต้ความสงบนั้น — อีกอย่าง ฉันได้รับคำเชิญด้วย

— คุณไม่รักษาสัญญาเสียยังจะดีกว่า — จองหลับตาลง พลางขยับตัวออกห่างจากแขกเหรื่อโดยไม่รู้ตัว การอยู่ใกล้กับยุนกิมันช่างเจ็บปวด — แต่เขากลับปรารถนาอย่างเหลือแสนที่จะขโมยเวลาเพียงสักนาทีเพื่อได้อยู่กันตามลำพัง

ความมืดใต้บันไดกลายเป็นที่แห่งเดียวที่สัญญาว่าจะช่วยปกปิดพวกเขา เหมือนที่มันเคยทำเสมอมา โดยเฉพาะในค่ำคืนที่ผู้ชายทั้งสองใช้เวลาร่วมกัน

— เราต้องหยุดเรื่องนี้ได้แล้ว — คำพูดนั้นฟังดูเด็ดขาดอย่างจงใจ ทว่าสายตาของจองกุกกลับหลุบลงมองพื้นอย่างขลาดเขลา — ผมกำลังจะแต่งงาน อย่างที่คุณเห็น ผมไม่ได้เลือกคุณ ได้โปรด ปล่อยผมไปเถอะ