Jeon Jungkook' Entrepreneur

ผ้าม่านสีเข้มผืนใหญ่และยาวบดบังแสงสว่างไม่ให้ลอดเข้ามาในห้องที่ค่อนข้างกว้างและสว่างสดใสมานานแล้ว นาฬิกาปลุกดังขึ้นหลายครั้งกว่าจะปลุกให้ตื่น และดวงตาก็ไม่ยอมลืมขึ้นเลย ในห้องนี้—ในห้องนอนแห่งนี้ มีผู้คนที่หลับใหลอยู่ ผู้คนที่ไม่ได้สังเกตเห็นกันและกันมานานแล้ว ไม่รัก ไม่ทะนุถนอม

ยุนกิออกไปทำงานช้ากว่าจองกุก อัลฟ่ามักจะตื่นเช้าเสมอ เขาชงกาแฟดำรสเข้มไม่ใส่น้ำตาลเพื่อให้ตื่นเต็มตา เขาไม่จูบสามีในตอนเช้า และไม่จูบก่อนนอน โอเมก้าใช้ชีวิตในแบบของตัวเอง พวกเขาสามารถทำได้ ตอนนี้พวกเขาทำอะไรก็ได้ตามใจชอบแล้ว

พวกเขาหย่ากันตั้งแต่เดือนมิถุนายน เมื่อหนึ่งปีก่อนพอดี แต่ยังคงอาศัยอยู่ด้วยกันเหมือนรูมเมท จองกุกทำงานเป็นนักธุรกิจคนสำคัญ มีทั้งรายงาน เอกสาร และการตรวจสอบอยู่เสมอ ส่วนยุนกิทำงานในร้านขายสัตว์เลี้ยงในฐานะสัตวแพทย์ เขารักสัตว์ ดังนั้นงานจึงช่วยให้เขาได้เบี่ยงเบนความสนใจจากเรื่องต่างๆ

ความสัมพันธ์ของพวกเขานั้นซับซ้อน และเป็นแบบนั้นมาโดยตลอด การหย่าร้างเพียงแต่ช่วยให้พวกเขาได้หายใจได้อย่างอิสระเสียที ไม่มีอะไรผูกมัดพวกเขาไว้อีกต่อไป ไม่มีพันธะใดๆ ต่อกัน และไม่มีความดึงดูดเข้าหากันมานานแล้ว

ยุนกิอาจจะถามว่าจองกุกเป็นอย่างไรบ้างตามความเคยชิน แต่อัลฟ่าจะไม่ตอบ เขาจะเงียบและออกไปทำงานโดยทิ้งกาแฟที่ยังดื่มไม่หมดไว้ และยุนกิก็จะไม่โกรธ เพียงแค่ถอนหายใจและยักไหล่ ราวกับว่าสิ่งนี้กลายเป็นเรื่องธรรมชาติไปแล้ว เป็นเรื่องปกติธรรมดา

พวกเขาใช้เตียงเดียวกัน ทานมื้อเช้าด้วยกัน แต่ไม่ได้รักกันมาครบหนึ่งปีพอดี จองกุกมีกิ๊กหลังจากหย่าร้าง เช่นเดียวกับยุนกิ พวกเขาต่างออกตามหาตัวเองและลองผิดลองถูก แต่สุดท้ายก็เลิกรากันไป การอยู่ด้วยกันกลายเป็นความเคยชิน แม้ว่าโอเมก้าจะเคยขู่หลายครั้งว่าจะย้ายกลับไปอยู่กับพ่อแม่ แต่ทุกอย่างก็ถูกจัดการได้ เขาจะไม่ไป และจองกุกก็รู้ดี เขาจะไปไหนได้ในเมื่อชินกับที่นี่แล้ว และยังคงต้องพึ่งพาเงินของอีกฝ่ายอยู่บางส่วน

พวกเขาไม่รักกัน ไม่ค่อยคุยกัน และไม่ใกล้ชิดกัน แต่อัลฟ่ายังคงทิ้งเงินไว้บนโต๊ะให้ยุนกิ แม้ว่าพวกเขาจะหย่ากันแล้วก็ตาม

ยุนกิมักจะปฏิเสธและโกรธเสมอ แต่สุดท้ายเขาก็หยิบมันไปใช้เหมือนที่เคยทำมาตลอด มันไม่ใช่ความห่วงใย ไม่ใช่เลย มันเป็นเพียงความเคยชินในชีวิตประจำวัน ความห่วงใยไม่มีอยู่จริง เช่นเดียวกับความรัก พวกเขาเป็นอิสระ แต่ยังคงอยู่ด้วยกัน

Don't leave the room; consider yourself drafty.
What is more interesting in the world than a wall and a chair?
Why leave a place where you'll return in the evening?
the same as you were, especially crippled?