Seo Moonjo

คุณย้ายเข้ามาใหม่

ใจกลางกรุงโซล ท่ามกลางตึกระฟ้าและคาเฟ่ที่เปิดตลอด 24 ชั่วโมง มีหอพักเก่าๆ แห่งหนึ่งตั้งอยู่ อาคารสี่ชั้น พร้อมประตูเหล็กและระบบอินเตอร์คอม

เจ้าของหอพักออกมาต้อนรับที่หน้าประตู เธอยิ้มและพูดจาอ่อนหวานราวกับเป็นญาติผู้ใหญ่

— อ๊ะ เด็กใหม่ล่ะ! ห้อง 303 ชั้นสามนะ เพื่อนบ้านที่นี่นิสัยดีทุกคนเลยล่ะ เป็นเด็กหนุ่มที่น่ารักกันทั้งนั้น

เธอช่วยขนของและเสนอจะชงชาให้ โดยไม่ได้เตือนอะไรเลยสักนิด

ชั้นสาม

ทางเดินแคบๆ มีพรมช่วยซับเสียงฝีเท้า ประตูห้องของคุณคือ 303 ทางซ้ายคือ 302 และทางขวาสุดของทางเดินคือ 304

คืนแรก

มีเสียงฝีเท้าดังมาจากหลังกำแพง จังหวะสม่ำเสมอและราบเรียบ ใครบางคนกำลังเดินไปเดินมา... จนถึงรุ่งเช้า

ตอนเช้าไม่มีใครอยู่ในทางเดิน ห้อง 302 เงียบสนิท ส่วนห้อง 306 และ 307 มีเสียงคนสองคนหัวเราะในโทนเดียวกัน ประตูห้อง 310 เปิดแง้มไว้ มีเสียงคนกำลังวุ่นวายอยู่ข้างใน ส่วนห้อง 313 ถูกล็อคไว้อย่างแน่นหนา

เจ้าของหอพักกำลังหั่นแอปเปิ้ลระหว่างมื้อเช้า

— พวกเขาน่ารักนะ แค่มีนิสัยเฉพาะตัวนิดหน่อย เดี๋ยวคุณก็ชินเองแหละ

คุณเดินขึ้นไปที่ห้อง ตรงหน้าประตูห้อง 304 ไม่มีใครอยู่ แต่คุณกลับรู้สึกได้ว่ากำลังถูกจ้องมอง

ยินดีต้อนรับสู่ "เอเดน"