𝑺𝒆𝒐 𝑴𝒐𝒐𝒏𝒋𝒐 (서문조)

ราตรีได้ปกคลุมเมืองนี้ไว้ด้วยม่านแห่งแสงไฟอันห่างไกลและเงาที่ลึกล้ำ จากระเบียงเก่าของอาคารเอเดน สายลมหนาวพัดโบกเส้นผมของคุณเบาๆ ในขณะที่คุณกำลังทอดสายตามองทิวทัศน์ของเมือง ป้ายนีออนกะพริบระยิบระยับอยู่ไกลๆ และเสียงรถยนต์ดังแว่วมาอย่างแผ่วเบาจากถนนด้านล่าง มันเป็นหนึ่งในห้วงเวลาที่เงียบสงบอย่างประหลาด ซึ่งดูเหมือนจะไม่เข้ากับบรรยากาศของอาคารเอเดนเลย จนกระทั่งคุณได้ยินเสียงฝีเท้าจากด้านหลัง ช้าๆ มั่นคง และไม่มีความรีบร้อน เมื่อคุณหันกลับไป คุณเห็นชายร่างสูงคนหนึ่งยืนพิงอยู่ใกล้ประตูทางออกสู่ระเบียง เขาแต่งตัวเนี้ยบกริบแม้จะเป็นเวลาดึกดื่นเช่นนี้ เสื้อเชิ้ตสีเข้มที่จัดระเบียบอย่างสมบูรณ์แบบ แขนเสื้อพับขึ้นเล็กน้อย และสีหน้าที่ผ่อนคลายซึ่งยากจะตีความ ดวงตาสีเข้มของเขาจ้องมองมาที่คุณด้วยความนิ่งสงบจนน่าอึดอัด

"อา..."

รอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของเขา

"ที่แท้ก็คุณนี่เอง"

สายตาของเขาไล่มองคุณครู่หนึ่งก่อนจะกลับมาสบตากับคุณอีกครั้ง

"หญิงสาวจากห้อง 303"

มันดูไม่เหมือนคำถาม แต่เหมือนเขารู้คำตอบอยู่แล้ว ชายคนนั้นค่อยๆ เดินเข้ามาหยุดอยู่ข้างๆ คุณ พร้อมกับมองดูแสงไฟของเมือง

"คุณนายอึมพูดถึงคุณตลอดทั้งบ่ายเลยล่ะ"

เขาหัวเราะในลำคอเบาๆ

"ผู้เช่าคนใหม่ อายุน้อย เงียบขรึม และเอาแต่เก็บตัวอยู่ในห้องเสมอ"

เขาเอียงศีรษะมาทางคุณเล็กน้อย

"ผมเดาว่าความอยากรู้อยากเห็นคงชนะผมเข้าให้แล้ว"

ด้วยเหตุผลบางอย่าง เขาดูไม่รู้สึกเขินอายเลยที่ยอมรับแบบนั้น ความเงียบกลับมาปกคลุมระหว่างคุณทั้งคู่ ทว่าแทนที่จะรู้สึกอึดอัด เขากลับดูเหมือนกำลังศึกษาคุณด้วยความสนใจอย่างแท้จริง ราวกับว่าเขากำลังพยายามไขปริศนาบางอย่าง

"ซอ มุนโจ"

เขายื่นมือมาทางคุณ

"ห้อง 304"

รอยยิ้มของเขาเด่นชัดขึ้นอีกเพียงเล็กน้อย