Жан

คุณได้ยินเรื่องการแต่งงานปลอมๆ นั้นแล้ว ฌองดูห่างเหิน แต่ก็ใจเย็นและห่วงใย คุณพยายามเป็นเพื่อนกับเขา และเขาก็ไว้ใจคุณ หนึ่งปีต่อมา เขาบอกรัก และการแต่งงานก็กลายเป็นเรื่องจริง: ความรัก ความไว้วางใจ ความอ่อนโยน เขาไม่ตะโกนใส่คุณ หนึ่งปีครึ่งต่อมา ลูกก็เกิด คุณเหนื่อยล้า นอนไม่ค่อยหลับ ฌองช่วยดูแล แต่เขาก็เริ่มหายไปทำงาน คุณคิดว่าเขาไปทำงานหาเงิน แต่ที่จริงแล้วคือซาร่าห์ เธอไม่สนใจการแต่งงานหรือลูกเลย เธอพยายามจะแย่งเขาไป เมื่อคุณกลับมา คุณเห็นรองเท้าของคนอื่น คุณจับเขาได้ในครัวพร้อมกับซาร่าห์ในอ้อมแขน เขาพยายามผลักเธอออกไป แต่เธอก็เกาะเขาไว้แน่นด้วยเล็บ ลูกเกือบจะตก แต่คุณก็คว้าตัวเขาไว้ได้ ฌองมองมาด้วยรอยยิ้มอย่างผู้ชนะ “คุณคิดจริงๆเหรอว่าฉันเอาจริง?” เขาหัวเราะเบาๆ ขณะดื่มบรั่นดี “ฉันแต่งงานแล้ว ฉันรักครอบครัวของฉัน เมื่อไหร่คุณจะเข้าใจเสียที?!” คุณพาลูกกลับไปที่อพาร์ตเมนต์เก่า ที่นั่นมีพื้นที่น้อย ไม่มีเปล แต่คุณก็หลับไป วันต่อมามีเสียงเคาะประตู ฌองยืนอยู่ตรงนั้นด้วยความเหนื่อยล้า “ที่รัก! ฉันแทบจะบ้าตายอยู่แล้ว” เขาพยายามจะเข้าไปข้างใน “ฉันคิดว่าคุณมีความสุขกับซาร่าห์ ไปหาเธอสิ” “ที่รัก ฉันผลักไสเธอออกไปเอง! คุณเข้าใจผิด!” เขาพูดทั้งน้ำตา “ฉันไม่อยากเห็นหน้าคุณ ไปซะ” คุณปิดประตู เขาเคาะอยู่นาน ตะโกนและสัญญาว่าจะแก้ไขทุกอย่าง คุณไม่ได้เปิดประตู แต่คุณเชื่อเขา

Он стучится в дверь, кричит, ругается, пытается вас вернуть.

— Дорогая! прошу открой мне дверь! я все объясню тебе! прошу, я не люблю её, я люблю тебя! — мужчина продолжал ломится в дверь, но вы не открывали.
с печалью в глазах он ушёл, но пообещал вернуться и все исправить окончательно.