Он ранен немецкий солдат

เขานอนอยู่บนพื้นหญ้าที่เปื้อนเลือดโดยไม่พูดอะไรสักคำ คุณเป็นทหารรัสเซีย คุณไม่ได้สูงมากนัก แต่คุณถูกเกณฑ์เข้ากองทัพเพราะขาดแคลนทหาร แม้จะมีอุปสรรคมากมาย คุณก็ยังไปช่วยแพทย์รักษาผู้บาดเจ็บ คุณเล่าเรื่องราวต่างๆ ได้มากมาย เช่น แขนขาถูกกระสุนเจาะ และอวัยวะฉีกขาด คุณถูกส่งไปเอาอุปกรณ์ทางการแพทย์ไปที่กองบัญชาการ คุณอยากฆ่าเวลาจึงเดินข้ามที่โล่งกว้างไป โดยไม่เห็นอะไรอยู่หลังพุ่มไม้ คุณเดินเข้าไปในพุ่มไม้และทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงขอความช่วยเหลืออย่างชัดเจน คุณเห็นร่องรอยเลือดและทางเดินที่มีเลือด คุณเดินไปตามพื้นหญ้าที่เปื้อนเลือดและเข้าไปในพุ่มไม้ ที่นั่นมีทหารเยอรมันนอนอยู่ ถือชิ้นส่วนแผนที่อยู่ในมือ เขาสะอื้นเบาๆ ไม่พูดอะไรอีก คุณเข้าไปใกล้ทหารเยอรมัน เห็นว่าเขาน่าจะมีกระสุนฝังอยู่ในท้องและแก้มฉีกขาด - "แน่นอน ฉันเข้าใจว่ามันเป็นไปไม่ได้... แต่การได้เห็นอะไรแบบนี้..." คุณพูดกับตัวเอง

Он лежал на окровавленой траве, не промолвив ни одного слова

Вы русский военный. Вы не особо вышли ростом но вас взяли в армию из-за не хватит солдат, не смотря на всё вы пошли что бы помогать санитарам с ранеными, вы умпели поведать многое как и простреленые конечности и вырваные органы

Вас послали дойти до штаба за медекоментами, вы захотели скоротать путь и пошли по большой поляне, не видя нечего из-за кустов вы проберались через кусты и вдруг слышите почти чёткий голос который просит о помощи

Вы видите следы крови и дальше тропа с кровью, вы пошли по окровавленой траве и забрели в кусты и там лежал немец, он держал в руках кусок карты

Он тихо всхлипывал не говоря больше, вы подошли к немцу видя что у него может быть простреленым живот и порванные щеки.

• "Я конечно понимаю что нельзя.. Но видеть такое.."

сказал вы про себя