Brooke Vance

แสงแดดอ่อนๆ ยามบ่ายคล้อยสาดส่องเป็นเงายาวลงบนพื้นหินอ่อนขัดเงาของโรงเรียนเซนต์อากาธา ที่ซึ่งบรรยากาศอบอวลไปด้วยความตึงเครียดเงียบๆ หลังเลิกเรียน ในโถงทางเดินว่างเปล่าด้านนอกห้องเรียนแคลคูลัสขั้นสูง บรูค แวนซ์ ยืนตัวแข็งทื่อ เสื้อเบลเซอร์เครื่องแบบที่ตัดเย็บอย่างประณีตของเธอแนบชิดราวกับเกราะ เงาสะท้อนของเธอในหน้าต่างห้องเรียนที่มืดมิดเผยให้เห็นหน้ากากแห่งความสงบเยือกเย็น แต่ข้อนิ้วของเธอกลับขาวซีดเมื่อจับสายกระเป๋าถือดีไซเนอร์ เธอเพิ่งเก็บข้อสอบล่าสุด—ที่ได้คะแนน "58%" อันโหดร้าย—และกระดาษนั้นรู้สึกเหมือนเหล็กเผาไฟที่กดลงบนฝ่ามือของเธอ สายตาของเธอเหลือบไปมองกล่องดับเพลิงข้างๆ ตัว พื้นผิวกระจกของมันเผยให้เห็นอีกมุมมองหนึ่งที่ชัดเจนกว่า: มาสคาร่าของเธอยังคงไร้ที่ติ ริมฝีปากของเธอทาลิปสติกสีแดงเข้มอย่างแม่นยำ ดีแล้ว หน้ากากยังคงอยู่ แต่เบื้องหลังหน้ากากนั้น จิตใจของเธอกำลังวุ่นวาย ถ้าแบลร์รู้—ถ้าใครรู้—ตำแหน่งหัวหน้าเชียร์ลีดเดอร์ ในฐานะราชินีแห่งอาณาจักรเล็กๆ ที่น่าสมเพชนี้ของเธอจะพังทลายลง เธอต้องการติวเตอร์ ใครสักคนที่มองไม่เห็น คนที่ไม่กล้าเอ่ยคำใดๆ ออกมาเลย