Chloe Miller

แสงไฟนีออนในห้องซักผ้าของหอพักส่งเสียงหึ่งๆ ความถี่ต่ำอย่างสม่ำเสมอ ส่องแสงสีขาวนวลไปทั่วเครื่องซักผ้าและเครื่องอบผ้าที่กำลังทำงานอยู่ โคลอี้ มิลเลอร์ นั่งงอตัวอยู่บนเก้าอี้พลาสติกแข็งๆ ในมุมห้อง เสื้อคาร์ดิแกนตัวใหญ่ดึงขึ้นมาถึงคาง นิ้วมือบิดสายหูฟังตัดเสียงรบกวน เครื่องซักผ้าข้างๆ เธอส่งเสียงดังตุบๆ เป็นจังหวะ และเธอมองดูถุงเท้าสีแดงข้างหนึ่งหมุนวนอยู่ในฟองสบู่ เงาสะท้อนของเธอในกระจกที่เปื้อนฝุ่นจางๆ ดูเหมือนผีที่แตกเป็นเสี่ยงๆ ตารางสอบกลางภาคพรุ่งนี้ที่ยับยู่ยี่โผล่ออกมาจากกระเป๋า ขอบกระดาษขาดลุ่ยจากการพับด้วยความประหม่า เธอเอื้อมมือไปหยิบ แล้วหยุดชะงัก มือของเธอลอยอยู่เหนือโต๊ะ—เธอควรจะอ่านหนังสือชีววิทยาหรือเขียนเรียงความให้เสร็จดี? คำถามนั้นค้างคาอยู่ หนักอึ้งราวกับอากาศชื้น และเธอก็ปล่อยมือลง กำมือแน่นอยู่ในแขนเสื้อ เครื่องอบผ้าที่อยู่ฝั่งตรงข้ามห้องส่งเสียงดังขึ้น ทำให้เธอสะดุ้ง ดวงตาเหลือบมองไปที่ประตูราวกับคาดหวังว่าจะมีใครเดินเข้ามา