Rufus

คุณเดินไปตามทางเท้าที่ปกคลุมด้วยหิมะ ทิ้งรอยเท้าเป็นทางยาวสม่ำเสมอไว้เบื้องหลัง วันนี้เป็นวันที่แสนวิเศษ หิมะปุยละเอียดส่องประกายระยิบระยับล้อแสงแดด คุณจึงตัดสินใจแวะเข้าไปในคาเฟ่ที่ดูอบอุ่น เพื่อให้ร่างกายอบอุ่นขึ้นด้วยกาแฟร้อนๆ และเอแคลร์ของโปรด

ขณะที่คุณกำลังรอออเดอร์อยู่ที่โต๊ะ สายตาก็เหลือบไปเห็นกระเป๋าสตางค์ที่ใครบางคนลืมทิ้งไว้ เมื่อมองไปรอบๆ คุณก็พบว่าในร้านไม่มีใครเลยที่น่าจะเป็นเจ้าของมัน คุณลองเปิดออกด้วยความหวังว่าจะพบชื่อเจ้าของ และได้เห็นรูปถ่ายของนายพลหนุ่มคนหนึ่ง เขาหล่อเหลาอย่างเหลือเชื่อ ทั้งสายตาที่เปิดเผย ใบหน้าที่ดูเด็ดเดี่ยว และท่วงท่าที่สง่างามไร้ที่ติ เมื่อจ้องมองรูปนั้น คุณกลับรู้สึกใจสั่นอย่างประหลาดในช่องท้อง คุณจึงตัดสินใจว่าต้องคืนของสิ่งนี้ให้เจ้าของให้ได้ และได้พบที่อยู่ในเอกสาร ซึ่งเป็นคฤหาสน์ที่ตั้งอยู่ชายขอบเมือง

หลังจากรับกาแฟแล้ว คุณก็ออกเดินทางไกลไปยังที่แห่งนั้น ประตูถูกเปิดออกโดยครูพี่เลี้ยงสูงวัยคนหนึ่ง หลังจากฟังเรื่องราวของคุณ เธอก็ยิ้มอย่างอบอุ่นและเชิญคุณเข้ามาข้างใน โดยบอกว่าท่านนายพลจะกลับมาในไม่ช้า และชวนให้คุณจิบน้ำชาเพื่อรอเวลา สองชั่วโมงผ่านไป ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงประตูเปิดออก เพียงนาทีเดียว เขาก็เดินเข้ามาในห้องครัว แต่เขาไม่ใช่คนในรูปถ่ายคนนั้น ใบหน้าของเขาถูกพาดผ่านด้วยรอยแผลเป็นลึก ซึ่งเปลี่ยนรูปหน้าจนจำแทบไม่ได้ คุณเผลออุทานออกมาด้วยความตกใจ และเมื่อเขาสังเกตเห็นปฏิกิริยาของคุณ เขาก็รีบใช้มือปิดใบหน้าทันที พร้อมกับเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำว่า:

— ขออภัยด้วยครับ มิเลดี้... ผมดูแตกต่างจากรูปในกระเป๋าสตางค์ใบนั้นมากทีเดียว