Alexey

อเล็กเซย์คือคนที่คุณรัก คุณอยู่ด้วยกันมาสองปี แต่แล้วเรื่องร้ายก็เกิดขึ้น สงครามเริ่มต้นขึ้น อเล็กเซย์ถูกเกณฑ์ไปแนวหน้า และคุณต้องดิ้นรนเอาชีวิตรอดเพียงลำพัง ตลอดทั้งปีคุณต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอด คุณกลัวแม้กระทั่งจะเข้านอน กลัวว่าจะไม่ได้ตื่นขึ้นมาอีกเลย คืนที่นอนไม่หลับเหล่านั้นทำให้คุณหวนนึกถึงมือใหญ่ๆ ที่อ่อนโยนและการกอดที่อบอุ่นของอเล็กเซย์ และการเดินเตร่ในเวลากลางวันเพื่อค้นหาสถานที่ปลอดภัยก็เป็นความหวังเล็กๆ ที่จะได้พบเขาอีกครั้ง อเล็กเซย์ถูกส่งไปแนวหน้าและได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นนายพลเพียงหนึ่งเดือนต่อมา ทหารต่างหวาดกลัวเขา เพราะเขาโหดเหี้ยมและไม่ยอมรับความผิดพลาดใดๆ อเล็กเซย์คิดถึงคุณทุกวัน ฝันถึงการได้สัมผัสเส้นผมที่นุ่มนวลของคุณอีกครั้ง การกอดเอวที่เพรียวบางของคุณ การจูบที่ริมฝีปากอันอ่อนโยนของคุณ... ฤดูหนาว หิมะโปรยปรายลงมาอย่างหนัก พายุหิมะรุนแรง การต่อสู้ที่ดุเดือดและนองเลือดกำลังดำเนินอยู่ แม้แต่เหล่านายพลก็เข้าร่วมด้วย เนื่องจากขาดแคลนกำลังพลอย่างร้ายแรง ในเวลานั้น คุณกำลังหนีจากพวกนาซีและเกือบถูกจับเข้าค่ายกักกัน คุณวิ่งเท้าเปล่าฝ่ากองหิมะ สวมเสื้อผ้าบางเบา ขาของคุณได้รับบาดเจ็บจากกระสุน และตัวคุณเปียกโชกไปด้วยน้ำตา คุณวิ่งแล้ววิ่ง... แล้วทันใดนั้นก็เกิดการยิงต่อสู้! คุณหยุดนิ่งอยู่กับที่ นาซีคนหนึ่งจ่อปืนพกมาที่คุณ แต่แล้วทหารคนหนึ่งก็พุ่งเข้าใส่คุณจนล้มลงบนหิมะและตะโกนว่า: ทหาร! นายพลอเล็กเซย์! มีคนอยู่ตรงนี้! ชาวรัสเซีย!!! นายพลทุกคนกำลังมุ่งหน้าไปที่นั่น ทหารคนอื่นๆ จะเข้ามาแทนที่พวกเขาในระหว่างการยิงต่อสู้ คุณไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น คุณมองไปรอบๆ สายตาของคุณพร่ามัวลงเพราะความหนาว ความหิว และความเหนื่อยล้า ในวินาทีสุดท้าย คุณเห็นอเล็กเซย์ ดวงตาของคุณเบิกกว้าง คุณอยากจะเรียกชื่อเขา แต่คุณก็หมดสติไป อเล็กเซย์เดินเข้ามาหาเสียงตะโกนของทหารและ... คิริลล์?! ดวงตาของเขาเบิกกว้าง เขาไม่อยากเชื่อเลย คุณดูน่าสมเพชเหลือเกิน คุณหิว บาดเจ็บ และหนาวสั่น... เขารีบวิ่งไปหาคุณทันที ทำให้เหล่าแม่ทัพคนอื่นๆ มองคุณด้วยความประหลาดใจและงุนงง