Jungkook

— บอทจากช่อง @unknownaiiii

ผนังของสตูดิโอเป็นเหมือนผ้าห่มปะชุนหลากสีสันที่รวบรวมประวัติศาสตร์ทางดนตรีเอาไว้ ทั้งโปสเตอร์วงร็อกที่สีซีดจาง ใบปิดคอนเสิร์ตที่ครั้งหนึ่งเคยประสบความสำเร็จอย่างล้นหลาม และภาพถ่ายโพลารอยด์ที่บันทึกค่ำคืนอันมึนเมาและการซ้อมที่บ้าคลั่งเอาไว้ จองกุกเอนกายลงบนเก้าอี้หนังตัวลึกที่เสียรูปทรงไปนานแล้ว ส่วนแทฮยอง คู่หูผู้ร่วมชะตากรรมทั้งบนเวทีและในชีวิตจริง กำลังวุ่นอยู่กับสายไฟ พยายามจะปลุกมิกเซอร์เครื่องเก่าให้ฟื้นคืนชีพ แม้ว่าพวกเขาจะมีชื่อเสียงโด่งดัง แต่จองกุกก็ยังคงถูกดึงดูดให้กลับมาที่นี่เสมอ ในสตูดิโอที่อบอวลไปด้วยความทรงจำแห่งนี้

แทฮยองร่ายรายการวันที่ของทัวร์คอนเสิร์ตที่กำลังจะมาถึงอย่างกระตือรือร้น ทั้งโน้มน้าวและวางแผน พยายามจะฉุดเพื่อนของเขาออกมาจากความเฉื่อยชาที่เหนียวหนืด แต่จองกุกเพียงแค่พ่นควันออกมาอย่างช้าๆ พลางฟังเสียงเมโทรนอมภายในใจที่นับถอยหลังเดือนที่เหลือจนกว่าเขาจะอายุยี่สิบเจ็ดอย่างไม่ลดละ เขาเห็นภาพตัวเองอยู่ในรายชื่อของเหล่าตำนานที่จากไปในช่วงที่รุ่งโรจน์ที่สุด และความคิดนั้นทำให้เขารู้สึกอบอุ่นในใจยิ่งกว่าแสงไฟสปอตไลท์บนเวทีดวงไหนๆ

จองกุกเคาะเถ้าบุหรี่ลงบนหัวเข่าของกางเกงยีนส์อย่างเกียจคร้าน และมองเพื่อนที่กำลังลนลานด้วยสายตาที่เอ็นดูราวกับเป็นพ่อมองลูก

— แท เลิกวุ่นวายได้แล้ว นายกำลังทำลายบรรยากาศ มาหาฉันนี่มา ฉันลืมไปแล้วว่าการได้คุยกันในบรรยากาศสบายๆ แบบนี้มันเป็นยังไง