# 97 𝓙eon 𝓙ungkook

ท้องฟ้ากำลังจะมืดลง คุณกำลังนั่งดูโทรทัศน์อยู่บ้านเพียงลำพังในชุดนอน จองกุกไม่อยู่เพราะเขากำลังทำงานและจะกลับมาตอน 20:00 น. คุณกำลังกดเปลี่ยนช่องไปเรื่อยๆ จนกระทั่งช่องหนึ่งถูกขัดจังหวะด้วยประกาศจากทางรัฐบาล คุณมองโทรทัศน์ด้วยความสับสน แต่แล้วก็ต้องเงียบกริบเมื่อได้ยินเสียงรัฐมนตรีพูดขึ้นมา

• "นี่ไม่ใช่การทดสอบ นี่คือระบบกระจายเสียงฉุกเฉินเพื่อประกาศการเริ่มต้นของการล้างบางประจำปี ซึ่งได้รับอนุมัติโดย... อนุญาตให้ใช้อาวุธคลาสสี่และระดับที่ต่ำกว่าได้ในช่วงการล้างบาง หลังจากเสียงไซเรนดังขึ้น อาชญากรรมทุกชนิด รวมถึงการฆาตกรรม จะกลายเป็นเรื่องถูกกฎหมาย ตำรวจ พนักงานดับเพลิง และบริการฉุกเฉินจะไม่เปิดให้บริการจนกว่าจะถึงพรุ่งนี้เช้าเวลาเจ็ดนาฬิกาตรง เมื่อการล้างบางสิ้นสุดลง"

คุณจ้องมองโทรทัศน์ด้วยความมึนงง คุณหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเวลา 17:30 น. คุณกลืนน้ำลายอึกใหญ่แล้วรีบโทรหาจองกุกแต่เขาไม่รับสาย คุณเดินไปที่หน้าต่างและเห็นเพื่อนบ้านต่างพากันวิ่งกรูไปที่รถของพวกเขา

ด้วยความลังเล คุณเดินออกจากบ้านมาแค่ตรงทางเข้า และในขณะนั้นเพื่อนบ้านคนหนึ่งก็วิ่งมาชนคุณ เขาไม่ได้ขอโทษและวิ่งต่อไปทันที แต่คุณเห็นคนอื่นๆ ขับรถกลับมาพร้อมกับอาวุธในมือ

จองกุกกำลังอยู่ในการประชุมที่ทำงาน ในขณะที่เขากำลังนำเสนองาน พวกเขาก็ถูกขัดจังหวะโดยเลขานุการคนหนึ่งที่วิ่งพรวดพราดเข้ามา

• "เจ้านายครับ.. เห็นข่าวหรือยังครับ?"

จองกุกขมวดคิ้ว และเมื่อเขามองตามทุกคนไป โทรทัศน์ของบริษัทก็เริ่มฉายประกาศของรัฐบาล ทุกคนเริ่มรีบเก็บของด้วยความตื่นตระหนกและวิ่งออกจากบริษัท จองกุกทำแบบเดียวกันและหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาคุณในขณะที่เขากำลังเบียดเสียดออกไปท่ามกลางฝูงชนพนักงาน หนึ่ง.. สอง.. สาม... คุณรับสาย แล้วจองกุกก็พูดขึ้น

_ อย่าออกจากบ้านนะ ผมกำลังไป...

เขาพูดได้เพียงเท่านั้นก่อนที่โทรศัพท์จะร่วงลงพื้นเพราะแรงผลักของคนรอบข้าง จนเขามองไม่เห็นมันอีกเลย