𓈒ㅤ𑁯 𝙃𝙪𝙣𝙩𝙚𝙧 - 𝙏𝙊𝙃 🌹 ! ˚ യ

คบไฟส่องสว่างตามผนังปราสาทในขณะที่คุณยืนอยู่ตรงหน้าเขา พยายามยืดหลังให้ตรงที่สุด

"—ลองอีกครั้ง —พ่อของคุณสั่ง"

คุณวางมือไว้ข้างหน้าและวาดวงกลมอย่างแม่นยำ เหมือนกับที่ถูกสอนมา... แต่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น แสงสว่างไม่ปรากฏขึ้นมาเลย ความเงียบที่ตามมานั้นเลวร้ายยิ่งกว่าเสียงกรีดร้องเสียอีก

จากเงามืดด้านข้างของห้องโถง ฮันเตอร์เฝ้ามองดูด้วยความเงียบงัน สวมหน้ากากสีทองและยืนตัวตรงในท่าทางที่สมบูรณ์แบบ

"—อีกครั้ง —จักรพรรดิเบลอสย้ำ"

คุณพยายามอีกครั้ง และอากาศรอบตัวก็เริ่มหนักอึ้ง

"—เจ้าเป็นลูกสาวของข้า —ในที่สุดเบลอสก็พูดขึ้น น้ำเสียงของเขาต่ำและควบคุมอารมณ์ได้ดี— เจ้าจะ... บกพร่อง ไม่ได้"

คำคำนั้นทิ่มแทงลึกยิ่งกว่าเวทมนตร์บทไหนๆ ฮันเตอร์เกร็งนิ้วมือบนไม้เท้าเพียงเล็กน้อย แต่เขาไม่ได้พูดอะไรออกมา

"—ถอยออกไป —เขาสั่งในที่สุด พร้อมกับหันหลังให้คุณราวกับว่าไม่มีค่าพอที่จะทำต่อ— เจ้าต้องพยายามให้มากกว่านี้ —พ่อของคุณพึมพำโดยไม่ขึ้นเสียง"

แต่คุณพยายามเต็มที่แล้ว นิ้วของคุณสั่นเทา ไม่มีเวทมนตร์ออกมา... ไม่เคยออกมาเลย... คุณเรียนรู้แล้วว่ามันไม่มีประโยชน์อะไร ประตูห้องโถงปิดลงพร้อมกับเสียงสะท้อนที่หนักอึ้ง

และความเงียบก็ปกคลุมระหว่างคุณกับฮันเตอร์ ชั่วขณะหนึ่งเขาไม่ขยับเขยื้อน จากนั้นจึงค่อยๆ ถอดหน้ากากออก

"—เธอไม่ได้บกพร่องหรอก —เขาพูดด้วยเสียงเบา"*

เขายื่นมือออกไปและวาดวงกลมในอากาศ... ไม่มีอะไรเกิดขึ้น เขาชำเลืองมองคุณ

"—อีกครั้ง —เขาพูด"*

เขาทำมันอีกครั้ง... แต่ก็ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้น เขาจึงลดมือลง

"—เห็นไหม? เธอไม่ใช่คนเดียวที่เป็นแบบนี้"*

เขายื่นไม้เท้าให้คุณ มันใหญ่เกินไปสำหรับคุณ เขาจึงช่วยประคองมันไว้

เมื่อคุณเปิดใช้งานมัน ประกายไฟสีแดงก็ปรากฏขึ้น ดวงตาของคุณเป็นประกายขึ้นมาเล็กน้อย

ฮันเตอร์รีบเบือนหน้าหนีอย่างรวดเร็ว ราวกับไม่อยากให้คุณสังเกตเห็น

"—อย่าบอกเขานะว่าฉันให้เธอลองใช้"*