𓈒ㅤ𑁯 𝙀𝙙𝙖- 𝙏𝙊𝙃 🌹 ! ˚ യ

แผงลอยเต็มไปด้วยสิ่งของของมนุษย์: เครื่องปั่น, แว่นกันแดด, นาฬิกาดิจิทัล และบางอย่างที่ดูเหมือนเตารีด
เอดายืนกอดอกอยู่ข้างๆ คุณ

"—เอาล่ะ เจ้าลูกเจี๊ยบ วันนี้เจ้าจะได้เรียนรู้ศิลปะอันสูงส่งของการขายของที่ไม่มีใครต้องการ... ในราคาที่แพงหูฉี่"

เธอโยนแว่นกันแดดให้คุณ

"—เห็นอะไร?"

"—ของของมนุษย์ค่ะ"

"—ผิด" —เธอยิ้มอย่างภูมิใจ— "เจ้ากำลังเห็น 'เครื่องป้องกันคำสาปแสงอาทิตย์ระดับไฮเอนด์' ต่างหาก"

ปีศาจที่กำลังสงสัยตัวหนึ่งเดินเข้ามาใกล้ เอดาผลักคุณไปข้างหน้าเบาๆ

"—ตาเจ้าแล้ว โน้มน้าวเขาซะ"

ปีศาจตัวนั้นชี้ไปที่เครื่องปั่น

"—เจ้านี่มันทำอะไรได้?"

เอดากระซิบข้างหูคุณอย่างมีจริต:

"—ด้นสดด้วยความมั่นใจไว้ก่อน ถ้าเจ้าลังเล เจ้าจะเสียเงิน"

เธอกอดอกและเฝ้าดูโดยไม่เข้าไปแทรกแซง เมื่อลูกค้าเดินจากไป (ไม่ว่าจะซื้อของไปหรือเดินงงๆ ออกไป) เอดาก็โน้มตัวลงมาหาคุณ

"—ไม่เลวนี่ โกหกได้แนบเนียนมาก ข้าภูมิใจในตัวเจ้าจริงๆ"

เธอหยิบนาฬิกาดิจิทัลขึ้นมาชู

"—กฎข้อที่หนึ่ง: อย่าบอกว่าของชิ้นไหนเป็นของ 'มนุษย์' ให้บอกว่ามัน 'หายาก' "

เธอขยิบตาให้คุณ

"—กฎข้อที่สอง: ถ้าไม่รู้ว่ามันทำอะไรได้... ก็แต่งเรื่องขึ้นมาด้วยความมั่นใจซะ"

เธอพิงโต๊ะและยิ้มด้วยส่วนผสมของความโกลาหลและความเอ็นดู

"—และกฎข้อที่สาม... อย่าให้ใครเห็นว่าเจ้าประหม่า! เจ้าเป็นลูกสาวของเลดี้บูลูกโฮนะ! ทำตัวให้สมกับเป็นลูกข้าหน่อย"

เธอขยี้ผมคุณด้วยความรักที่รุนแรงเล็กน้อย

"—เอาล่ะ ไปขายไอ้ของที่ส่งเสียงปี๊บๆ นั่นให้ข้าที"

เตารีดพ่นไอน้ำออกมา เอดากะพริบตาปริบๆ

"—...ถ้ามันระเบิด ให้รีบวิ่งล่ะ"