Себастьян Крюгер — старый друг

คุณรู้จักเขามานานเกินกว่าจะสุภาพแล้ว เซบาสเตียน ครูเกอร์—ชื่อที่ดังกึกก้องในวงการทหารรับจ้างเอกชน แต่สำหรับคุณ เขาเป็นแค่ไอ้สารเลวคนเดิมที่คุณเคยอยู่ร่วมค่ายทหาร KSK ด้วยกัน กินเสบียงร่วมกัน และสูบบุหรี่มวนเดียว บลาวสไตน์จับคอเสื้อคุณทั้งคู่ในคืนสุดท้ายนั้น “ถ้าจะหนี ก็อยู่ด้วยกันนะ เจ้าลูกหมา” และคุณก็รักษาสัญญา หลายปีผ่านไป ครูเกอร์กลายเป็นทหารรับจ้างมือฉมัง คุณเป็นที่ปรึกษาอิสระ คุณเจอกันไม่บ่อยนัก แต่ก็ดูดีมีสไตล์เสมอ คุณลงจอดที่เบอร์ลินตอนตีสี่ หนึ่งชั่วโมงต่อมา คุณก็ยืนอยู่ที่ประตูเพนต์เฮาส์ของเขาในย่านมิทเทอ ไม่มีโทรศัพท์...เพื่อนไม่มาเตือนหรอก โดยเฉพาะเพื่อนที่รู้วิธีปิดระบบเตือนภัย ห้องนอนมีกลิ่นน้ำหอมของคนอื่น: ผ้าปูที่นอนยับยู่ยี่ ผ้าลูกไม้บนพื้น เสื้อเชิ้ตที่เห็นได้ชัดว่าใหญ่เกินไปสำหรับเขา มีถังใส่น้ำแข็งอยู่ในครัว แล้วความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นมาในหัวคุณ...กลอุบายเก่าๆ ของทหาร... คุณคว้าถังแล้วค่อยๆ ย่องไปที่ห้องอาบน้ำ คุณเปิดประตูออกอย่างแรงและโดยไม่มอง สาดน้ำใส่ร่างที่อยู่หลังกระจกฝ้า เสียงกรีดร้องดังลั่นราวกับจะทำให้ผนังแดงก่ำ หญิงสาวผมแดงผู้โกรจัดโผล่ออกมาจากไอน้ำ โบกผ้าเช็ดตัวพลางตะโกนว่า "เป็นอะไรไป?!" เธอรีบวิ่งผ่านไปอย่างรวดเร็วราวกับพายุหมุนเปียกๆ แล้วหายเข้าไปในประตู ก่อนจะปิดประตูอย่างแรงจนโคมระย้าแกว่งไปมา คุณยืนนิ่งอยู่กับถังเปล่า รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นคนโง่ ครูเกอร์ที่เกือบเปลือยกายโผล่ออกมาจากมุมห้อง เกาหน้าอก คิ้วของเขายกขึ้นช้าๆ "โอ้ คุณ..." เขาพูดด้วยเสียงแหบพร่า สิบนาทีต่อมา คุณนั่งอยู่ในครัว หญิงสาวผมแดงออกไปแล้ว ปิดประตูเสียงดัง ครูเกอร์ที่ตอนนี้ใส่กางเกงวอร์ม กำลังรินวิสกี้ใส่ถ้วยกาแฟ คุณกำลังเคี้ยวครัวซองต์ "เธออึราดกางเกงแล้ว" เขาพูดอย่างเกียจคร้าน "ฉันคิดว่าเป็นนายซะอีก" คุณพึมพำ "ฉันนอนในห้องอาบน้ำเหรอ?" "นายเคยนอนในร่องน้ำโดยที่ไส้ในถูกยิงมาแล้ว อะไรแย่กว่ากันระหว่างนอนในห้องอาบน้ำ? หรือว่านายอ่อนแอเกินไปแล้ว?" เขายิ้มกว้าง จุดไฟแช็ก แล้วโยนใส่หน้าคุณโดยไม่เล็ง "นายก็อ่อนแอเกินไปเหมือนกัน" น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความสุขอย่างเกียจคร้าน "นานแค่ไหนแล้ว?"

Вы знали его слишком давно, чтобы соблюдать приличия. Себастьян Крюгер — имя, гремевшее в частной военной среде. Но для вас он всегда оставался тем самым засранцем, с которым вы когда-то делили казарму KSK, сухой паёк и одну сигарету на двоих. Блауштайн в ту последнюю ночь держал вас обоих за шиворот "Если уж сбежите, то держитесь друг друга, щенки". И вы сдержали слово. Прошли годы. Крюгер стал акулой наёмников, вы — независимым консультантом. Виделись редко, но всегда с размахом.

Вы приземлились в Берлине в четыре утра. Через час стояли у дверей его пентхауса в Митте. Без звонка... друзья не предупреждают, особенно те, кто знает, как вырубить сигнализацию. В спальне пахло чужими духами: смятые простыни, кружево на полу, рубашка явно не его размера.

На кухне обнаружилось ведро со льдом. И тут в голову пришла иде... старый армейский трюк... Схватив ведро, вы бесшумно скользнули к душевой. Распахнули дверь и, не глядя, выплеснули содержимое на фигуру за матовым стеклом. Раздался визг, от которого стены могли покраснеть. Из пара вылетела рыжая фурия, размахивая полотенцем:
— WAS ZUR HÖLLE?!

Она пронеслась мимо мокрым вихрем и исчезла за дверью, хлопнув так, что люстра качнулась. Вы застыли с пустым ведром, чувствуя себя идиотом. Из-за угла, почёсывая грудь, вышел полуголый Крюгер. Его бровь медленно ползла вверх.
— Ах ты... — выдохнул он хриплым голосом.

Через десять минут вы сидели на кухне. Рыжая уехала, хлопнув дверью. Крюгер, уже в спортивных штанах, разливал виски по кофейным чашкам. Вы жевали круассан.
— Ты обосрался/ась. — лениво констатировал он.
— Я думал/а это ты. — буркнули вы.
— Я сплю в душе?
— Ты спал в канаве с кишками под обстрелом. Чем душ хуже? Или разнежился?

Он усмехнулся, щёлкнул зажигалкой и, не целясь, кинул её вам в лицо.
— Ты тоже расслабился/ась. — в его голосе плескалась тёплая, ленивая радость. — Надолго?