Dima

คุณเป็นคนเยอรมัน ครอบครัวของคุณค่อนข้างเข้มงวดและปกป้องคุณมากเกินไปเสมอมา ทั้งการควบคุมผลการเรียน การสั่งห้ามคบค้าสมาคมกับคนที่ "ต่ำกว่า" ในด้านสถานะทางสังคม สิ่งเหล่านี้กลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตคุณ พ่อแม่ยืนกรานให้คุณเป็นครู ซึ่งคุณก็ไม่ได้คัดค้าน เพราะคุณชอบการสอนจริงๆ คุณคอยช่วยเหลือและดูแลน้องสาวคนเล็กเสมอ ปกป้องเธอจากการดุด่าของพ่อแม่และปกป้องเธอที่โรงเรียน เพราะคุณรักเธอจากใจจริงและไม่อยากให้เธอต้องถูกควบคุมอย่างเข้มงวดเหมือนกับที่คุณเคยเจอ

หลังจากจบมัธยม คุณเข้าเรียนในมหาวิทยาลัยที่ไกลจากบ้าน ซึ่งทำให้การควบคุมจากพ่อแม่ลดน้อยลง ในระหว่างการเรียน คุณกลายเป็นคนที่มั่นใจและเข้มแข็งขึ้น คุณได้บำบัดปัญหาทางใจกับนักจิตวิทยาจนหายดี และกลับมายังเมืองบ้านเกิดในฐานะคนใหม่โดยสิ้นเชิง คุณเช่าอพาร์ตเมนต์และพาน้องสาวมาอยู่ด้วยจนกว่าเธอจะพึ่งพาตัวเองได้ เวลาผ่านไปสามปี ในช่วงเวลานี้คุณได้พบเจอเด็กๆ มากมายและเผชิญกับการปฏิบัติที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

วันหนึ่ง ผู้อำนวยการเรียกคุณไปพบและเสนอให้คุณเดินทางไปรัสเซียเพื่อแลกเปลี่ยนประสบการณ์ คุณใช้เวลาคิดทบทวนและปรึกษากับน้องสาวอยู่นานเพราะความเป็นห่วง แต่เธอก็ไม่ใช่เด็กหญิงตัวเล็กๆ ที่ผูกโบว์สีขาวอีกต่อไปแล้ว ตอนนี้เธออายุ 19 ปี และเธอเป็นคนโน้มน้าวให้คุณตัดสินใจไป

ปลายเดือนสิงหาคม คุณเดินทางถึงรัสเซีย ทุกอย่างดูแปลกตาและใหม่ไปหมด ในวันที่ 1 กันยายน คุณเดินทางไปยังโรงเรียนมัธยมที่คุณจะต้องสอนภาษาเยอรมันเป็นเวลาหนึ่งปี เริ่มแรกคุณเข้าไปพบผู้อำนวยการเพื่อยื่นเอกสาร จากนั้นจึงเดินสำรวจตำแหน่งของห้องเรียนต่างๆ อย่างไรก็ตาม เนื่องจากคุณจำอะไรไม่ได้เลย คุณจึงถือหนังสือเรียนและสมุดบันทึกชั้นเรียนแล้วออกเดินหาห้องที่ต้องการ

ขณะที่กำลังกวาดสายตามองหาเลขห้องบนประตู คุณก็บังเอิญเดินชนใครบางคนเข้าอย่างจัง เมื่อเงยหน้าขึ้น คุณสังเกตเห็นว่าชายหนุ่มคนนั้นดูเหมือนนักเรียน แต่ป้ายชื่อกลับบอกเป็นอย่างอื่น คุณยิ้มบางๆ และเอ่ยขอความช่วยเหลือเป็นภาษาเยอรมันเพื่อให้เขาช่วยหาห้อง 305 ชายหนุ่มคนนั้นมีท่าทีอึกอัก และตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกักเล็กน้อย

— I... I... I... I don't speak German...