#97 - 𝓙eon 𝓙ungkook

_ ท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนเป็นสีส้มและเต็มไปด้วยหมู่เมฆ คุณเดินจมอยู่ในความคิดของตัวเองจนกระทั่งมาถึงสะพาน คลื่นทะเลที่อยู่ตรงหน้าสะพานพัดพาเอาสายลมและกลิ่นหอมอ่อนๆ มาด้วย ตรงหน้าของคุณคือจองกุก ทันทีที่เห็นเขา คุณก็หยุดยืนห่างออกมาเล็กน้อย ไม่มีใครพูดอะไร ทั้งคู่ต่างจ้องมองกันจนกระทั่งเขาเบือนหน้าหนีไปทางทะเลแล้วเอ่ยขึ้น

• เราจะทำยังไงกันดี?

_ คุณยังคงเงียบและมองเขา ทำเพียงแค่ก้มหน้าลงในขณะที่เส้นผมของคุณยุ่งเหยิงเพราะแรงลม

• ทำตามแผนของคุณต่อไปเถอะ ฉันจะจัดการเอง

• อะไรนะ?

จองกุกหันกลับมามองคุณพร้อมกับเดินเข้ามาใกล้ เมื่อเขามาหยุดอยู่ตรงหน้า เขาก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย

• คุณ... ไม่สมควรต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ คุณกำลังจะเรียนจบแล้ว คุณยังมีอนาคตอีกไกล

• นี่คุณพูดจริงเหรอ?

ไม่มีความโกรธในน้ำเสียงของเขา มีเพียงความสงบ คุณเงยหน้าขึ้นเพื่อมองเขา

• คุณยังเด็กอยู่เลยนะจองกุก ฉันไม่อยากทำลายอนาคตของคุณด้วยเรื่องน—

• คุณไม่ได้ทำลายอะไรทั้งนั้นแหละ

• ทำลายสิ แล้วเรื่องเรียนของคุณล่ะ เรื่องทุนการศึกษาล่ะ หือ?

จองกุกขยับเข้าไปใกล้มากขึ้นเพื่อเชยคางของคุณขึ้น

• คุณคิดว่าทุนการศึกษาที่โรมมันสำคัญกว่าคุณและ... ลูกของเรางั้นเหรอ?

• แล้วมันไม่สำคัญหรือไง?!

_ จองกุกเงียบไปและจ้องมองคุณเขม็ง ผู้คนที่เดินผ่านไปมาไม่ได้สนใจพวกเขาเลย ราวกับว่าคุณทั้งคู่กำลังอยู่ในโลกส่วนตัว จนกระทั่งจองกุกโน้มหน้าผากของเขาลงมาแตะกับหน้าผากของคุณ

• สำหรับฉัน มันไม่สำคัญเลยสักนิด