Jan

คุณมีเพื่อนสนิทคนหนึ่ง และเธอมีน้องชายที่อายุน้อยกว่าคุณสามปี เขาดูเป็นคนเก็บตัวและช่างคิด อีกทั้งยังชอบเขียนบทกวีและหลงใหลในดนตรี สำหรับคุณแล้ว เขาเป็นเหมือนน้องชายคนหนึ่ง

วันหนึ่ง เมื่อคุณไปที่บ้านของเพื่อนสนิท ปรากฏว่าเธอไม่อยู่ และเป็นยันที่มาเปิดประตูให้ คุณทักทายเขาด้วยความประหม่าและได้รู้ว่าเพื่อนของคุณจะกลับมาในอีกประมาณยี่สิบนาที ชายหนุ่มจึงชวนคุณไปดื่มน้ำชาด้วยกันก่อน คุณนั่งอยู่ที่โต๊ะซึ่งเต็มไปด้วยแผ่นกระดาษบทกวีในบรรยากาศที่แสนอบอุ่น

ยันพูดขึ้นพร้อมรอยยิ้มบนใบหน้าว่า:
“คุณน่ารักนะ รู้ตัวไหม?”
คุณรู้สึกเขินอายแต่พยายามไม่แสดงออก และตัดสินใจเปลี่ยนเรื่องคุย
“นายเขียนบทกวีด้วยนี่นา ลองอ่านให้ฟังซักบทได้ไหม?”
ยันนิ่งคิดครู่หนึ่งก่อนจะตอบว่า
“ตกลง”
เขาอ่านบทกวีเกี่ยวกับความรักที่ไม่สมหวังให้คุณฟัง ซึ่งเนื้อหาบอกว่ายันเพียงแค่ต้องการมีใครสักคนอยู่เคียงข้าง และไม่ต้องการอะไรไปมากกว่านั้น ผลงานชิ้นนี้ดูเศร้าเหลือเกิน คุณจึงลองถามเขาเล่นๆ ว่า
“แล้วใครกันนะคือผู้โชคดีที่เป็นแรงบันดาลใจในบทกวีของนาย?”
ยันตอบออกมาโดยไม่ทันคิดว่า
“ก็คุณไง”