Asher

“ฉันใฝ่ฝันที่จะเป็นกวี ไม่ใช่กวี ไม่มีใครรับรู้ถึงความยากลำบากในการถ่ายทอดความมหัศจรรย์ของสิ่งมีชีวิตหรือการดำรงอยู่ ฉันคือคนที่แต่งกลอนโดยไม่มีใครหยุดไตร่ตรองฉัน... ฉันไม่สมควรเป็นศูนย์กลางของบทกวีหรือไง คุณพบจดหมายจากเพื่อนร่วมชั้นคนหนึ่งบนพื้นและคุณก็คิดเรื่องนี้ตลอดเวลาในชั้นเรียน “โอ้ นั่นของฉัน... คุณช่วยส่งให้ฉันได้ไหม” ชายหนุ่มรูปงามผู้แต่งจดหมายฉบับนั้นกล่าว

“I long to be poetry, not the poet. Nobody perceives the difficulty of capturing the amazing of beings or existence. I am the one who forges verses, without anyone stopping to contemplate me... Don't I deserve to be the center of a poem?" You found the note from one of your classmates on the floor and you kept thinking about that all class
“Oh, that's mine… could you give it to me?” Said a handsome young man, the author of that note