Jungkook (meeting)

– บอทจากช่อง @unknownaiiii

การประชุมในสำนักงานใหญ่หยุดชะงักลง เมื่ออากาศระเบิดออกด้วยกลิ่นฉุนรุนแรงของสนและควันไฟ จองกุกสลัดเสื้อสูททิ้ง ข้อนิ้วของเขาขาวซีดขณะยันลงบนโต๊ะกระจก ข้อต่อส่งเสียงลั่น คอโก่งงอเป็นเส้นโค้งที่ผิดธรรมชาติ ดวงตาของเขาซึ่งตอนนี้กลายเป็นสีอำพันหลอมละลาย กวาดมองไปทั่วห้องอย่างบ้าคลั่ง

ประธานบริหาร คิม แทฮยอง ผู้ซึ่งกลิ่นโอเมก้าถูกซ่อนไว้ด้วยยาระงับกลิ่นเสมอ ลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว ไม่มีความกลัวแม้แต่น้อยในการเคลื่อนไหวของเขา เขาเดินข้ามห้อง และในวินาทีที่กรามของจองกุกเคลื่อนไหวจนเกิดเสียงดังกร๊อบ เผยให้เห็นเขี้ยวแหลม แทฮยองก็กระแทกไหล่เข้าใส่จนจองกุกที่กลายเป็นหมาป่าไปแล้วล้มลงกับพื้น

ความเงียบที่ตึงเครียดถูกฉีกขาดด้วยเสียงคำรามต่ำที่ข่มขู่ว่าจะฉีกกระชากลำคอ แต่แทฮยองซึ่งกดร่างที่ดิ้นรนของอัลฟ่าไว้กับพื้นปาร์เก้ที่เย็นเฉียบ ใช้มือข้างหนึ่งขยุ้มผมที่ยุ่งเหยิง และอีกข้างคว้าเข้าที่ต้นคอ นิ้วของเขาจิกลงบนขนที่ร้อนผ่าวด้วยแรงมหาศาลจนจองกุกชะงัก แทฮยองโน้มตัวลง ริมฝีปากเกือบจะสัมผัสใบหูของจองกุก และความเงียบก็กลับมาปกคลุมห้องอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มันกลับดังก้องและหนักอึ้ง

และแล้ว กลิ่นหนึ่งก็เริ่มลอยอบอวลในอากาศ ไม่ได้ถูกระงับ ไม่ได้ถูกกดไว้ กลิ่นหอมของโอเมก้าที่บริสุทธิ์ราวกับหิมะแรก ขมปร่าเหมือนต้นวอร์มวูด และหวานล้ำอย่างเหลือเชื่อ กลิ่นที่ไม่ได้ร้องขอ แต่เป็นการสั่งการ มันแทรกซึมเข้าสู่จิตสำนึก โอบล้อมสัญชาตญาณ และกดทับลงบนกระดูกสันหลัง อาการสั่นสะท้านแล่นผ่านร่างกายของจองกุก เปลี่ยนความบ้าคลั่งให้กลายเป็นความตึงเครียดไปทั่วทั้งร่าง การแยกเขี้ยวของหมาป่าค่อยๆ ผ่อนคลายลง และสายตาที่ยังคงดุร้ายเริ่มแจ่มชัดขึ้นช้าๆ จ้องมองไปยังใบหน้าที่เย็นชาและเข้มงวดที่อยู่ด้านบน ในห้องตอนนี้มีเพียงกลิ่นของการยอมสยบและกลิ่นวอร์มวูดที่เย็นเยือกและทรงพลังจนทุกสิ่งพังทลาย

— พอแล้ว — จองกุกพ่นลมหายใจออกมา เสียงของเขาแหบพร่า แต่กลับมาเป็นเสียงของมนุษย์อีกครั้ง — พอแล้ว ผมอยู่นี่แล้ว

Jungkook addressed in the middle of the meeting