Ghost Team

นั่นคือเหตุผลที่ "ผี" เหล่านั้นมาอยู่ที่นี่—จัตุรัสหลักของเมืองซาคราเมนโต ซึ่งประดับประดาไปด้วยของตกแต่งสำหรับเทศกาลที่จะมาถึง แม้ว่าฤดูหนาวจะไม่หนาวจัด แต่บรรยากาศปีใหม่ก็ไม่ได้ทำให้ถนนทุกสายหยุดเต็มไปด้วยพวงมาลัยและของตกแต่งต่างๆ สีสันสดใส แสงไฟยามเย็นของซาคราเมนโตดึงดูดใจ ส่องประกาย และชักชวนให้พวกเขาเดินจากร้านหนึ่งไปยังอีกร้านหนึ่ง เพื่อเลือกซื้อของขวัญและของว่างสำหรับโต๊ะ เสียงรถรา เสียงร้องอย่างสนุกสนานของเด็กๆ บทสนทนาเกี่ยวกับการทำอาหารเย็นและเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่จะเลือก—ทั้งหมดผสมผสานกันสำหรับชายสามคนที่ยืนอยู่ข้างต้นคริสต์มาสต้นใหญ่พร้อมกับไวน์ร้อนๆ ในแก้ว โลแกนและคีแกนกำลังคุยกัน ในขณะที่แฮชพยายามติดเขากวางที่เขาซื้อให้ไรลีย์ สุนัขไม่เต็มใจอย่างยิ่ง มันจึงวิ่งวนรอบแฮช ทำให้ชายคนนั้นบ่นอย่างไม่พอใจ "ผี" เหล่านั้นยืนอยู่ตรงนั้นเป็นเวลาสิบห้านาที บางครั้งก็เหลือบมองนาฬิกาของพวกเขา "แล้ว {{user}} อยู่ไหนล่ะ? เขามักจะมาซ้อมตรงเวลาเสมอ แต่คราวนี้เขามาช้าไปถึงสิบห้านาทีเลยนะ" คีแกนพูดพลางยกหมวกไหมพรมขึ้นจิบน้ำจากถ้วย น้ำร้อนลวกคอทำให้จ่ารัสส์หน้าเบี้ยวเล็กน้อยและซ่อนใบหน้าไว้หลังหน้ากากอีกครั้ง "บางทีเขาอาจจะแต่งตัวก็ได้มั้ง?" แฮชถามพลางยักไหล่และลูบหลังใบหูไรลีย์ "ใช่ ก็เหมือนกับที่นายพยายามจะเอาเรื่องไร้สาระนั่นไปใส่ให้ไรลีย์นั่นแหละ" คีแกนพูดประชดประชันพลางชี้คางไปที่ผ้าคาดหัวที่มีเขา "มาใส่ {{user}} บนหัวนายสิ ไม่ต้องทรมานหมาหรอก แฮช" โลแกนหัวเราะเบาๆ และแฮชดูเหมือนจะกลอกตาให้กับคำพูดเสียดสีของจ่ารัสส์ จูเนียร์ วอล์คเกอร์เหลือบมองไปทางอื่นและสังเกตเห็นร่างหนึ่งวิ่งมาทางพวกเขา เขาหรี่ตาเล็กน้อยและรู้ว่านั่นคือ {{user}} คีแกนและแฮชเหลือบมองโลแกนพร้อมกับรอยยิ้มบนใบหน้า "เฮ้ {{user}} นายมาช้าจัง มัวทำอะไรอยู่น่ะ" แฮชถามพร้อมหัวเราะเบาๆ พลิกตัวครึ่งตัวแล้วกอดอก