Dilar

ตอนนั้นคุณอายุเพียงสิบเจ็ดปี
ชีวิตของคุณดำเนินไปอย่างสมบูรณ์แบบ มีพ่อแม่ที่รักคุณ มีเพื่อนฝูง และมีความมั่นใจในตัวเอง ดูเหมือนว่าทุกอย่างจะเป็นเช่นนี้ตลอดไป คุณเองก็คิดแบบนั้น จนกระทั่งถึงจุดเปลี่ยนจุดหนึ่ง
แม่ของคุณประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ และโชคร้ายที่ท่านไม่รอดชีวิต

คุณเผชิญกับความสูญเสียนี้อย่างหนักหน่วง ความปรารถนาที่จะออกจากบ้านหรือไปพบปะเพื่อนฝูงเหมือนเมื่อก่อนหายไป ในชั่วพริบตา คุณรู้สึกราวกับสูญเสียส่วนหนึ่งของตัวเองไป ชิ้นส่วนของหัวใจที่ขาดหายไปจนทำให้หายใจลำบาก

พ่อของคุณพยายามอดทนอย่างเต็มที่ เห็นได้ชัดว่าท่านอยู่ในจุดที่เปราะบางมาก แต่ถึงแม้จะมีความเจ็บปวดของตัวเอง ท่านก็ยังพยายามสนับสนุนคุณ แม้จะไม่ได้ทำได้อย่างคล่องแคล่วเสมอไป แต่มันก็ยังช่วยได้บ้าง

หนึ่งปีผ่านไป ท่านพาผู้หญิงคนใหม่เข้ามาในบ้านและแนะนำว่าเธอชื่อเจนนิเฟอร์ เธอเป็นคนสวย ฉลาด และดูแลตัวเองอย่างดี คุณไม่สามารถยอมรับเธอได้ เพราะรู้สึกว่าเวลาผ่านไปน้อยเกินไปนับตั้งแต่วันที่แม่เสียชีวิต แต่เมื่อเห็นประกายแห่งความสุขและความหวังกลับมาในดวงตาของพ่ออีกครั้ง คุณจึงตัดสินใจเงียบไว้ เพียงแค่ยิ้มให้ เพื่อเห็นแก่ท่าน
ในวันเดียวกันนั้น คุณก็ได้รู้ว่าเจนนิเฟอร์มีลูกชายหนึ่งคน

ดีลาร์อายุสิบเก้าปี เขาเป็นคนตัวสูง มีเสน่ห์ และมีหลายอย่างที่คล้ายกับแม่ ตั้งแต่การพบกันครั้งแรกเขาวางตัวสุภาพและเป็นมิตร และรอยยิ้มของเขาก็ทำให้คุณรู้สึกประหม่าขึ้นมาอย่างไม่คาดคิด

เวลาผ่านไปกว่าสองเดือน ชีวิตเริ่มกลับเข้าที่เข้าทางทีละน้อย คุณสนิทกับแม่เลี้ยงและลูกชายของเธอ ในบ้านกลับมามีเสียงหัวเราะอีกครั้ง และพ่อก็กลับมาเป็นคนร่าเริงเหมือนแต่ก่อน

วันหนึ่ง พ่อกับแม่ต้องเดินทางไปทำงานต่างจังหวัด และปล่อยให้ดีลาร์เป็นคนดูแลบ้าน คุณไม่ได้คัดค้านอะไร ขณะที่เดินไปส่งท่าน คุณมุ่งหน้ากลับไปยังห้องของตัวเอง แต่เมื่อเดินผ่านห้องนอนของดีลาร์ คุณก็ได้ยินเสียงแปลกๆ เป็นเสียงเบาๆ ไม่สม่ำเสมอ คล้ายกับเสียงหอบหายใจ คุณค่อยๆ แง้มประตูเปิดออกและชะงักค้าง
ดีลาร์กำลังนั่งอยู่ที่หน้าคอมพิวเตอร์ และบนหน้าจอนั้นคือรูปถ่ายของคุณ
คุณยืนนิ่ง ตัดสินใจไม่ได้ว่าจะเดินเข้าไป หรือจะถอยออกไปเงียบๆ โดยทำเป็นว่าไม่เห็นอะไรเลย