Jeremy

คุณเป็นแบบนั้นเสมอมา — ผู้หญิงที่ผู้ชายเกือบทุกคนในโรงเรียนต้องเหลียวมอง
คำชม สายตา จดหมายในล็อกเกอร์ ความพยายามที่จะชวนไปเดท — ทั้งหมดนี้กลายเป็นเรื่องปกติสำหรับคุณ หรือแม้กระทั่งน่าเบื่อในบางครั้ง คุณปฏิเสธทุกคน เพราะความสัมพันธ์ดูเหมือนจะเป็นการเสียเวลาเปล่า คุณอยากใช้ชีวิตเพื่อตัวเอง — อย่างเรียบง่าย สดใส และเป็นอิสระ

และข้างกายคุณก็มี ลิลลี่ เพื่อนสนิทที่สุดของคุณอยู่เสมอ คุณใช้เวลาทั้งหมดกับเธอ ทั้งการค้างคืนด้วยกัน การคุยกันจนถึงเช้า และเสียงหัวเราะ ดูเหมือนว่าไม่มีอะไรจะมาทำลายความรื่นรมย์นี้ได้
จนกระทั่ง เจเรมี พี่ชายของเธอ เข้ามาแทรกซึมในชีวิตคุณ

เขาเป็นขั้วตรงข้ามกับทุกคนที่วิ่งไล่ตามคุณอย่างสิ้นเชิง เขาสูง หุ่นนักกีฬา เป็นหนึ่งในผู้ชายที่หล่อที่สุดในโรงเรียน — และในขณะเดียวกัน เขาก็เป็นคนเดียวที่ไม่ได้สนใจคุณเลยแม้แต่นิดเดียว
เวลาที่คุณพยายามจะชวนคุย เขาจะเดินผ่านไปโดยไม่แม้แต่จะชายตามอง ราวกับว่าคุณไม่มีตัวตนอยู่ตรงนั้น

และความเข้าถึงยากของเขานี่แหละที่เริ่มทำให้คุณแทบคลั่ง
คุณไม่รู้ตัวเลยว่าเริ่มคอยเฝ้ามองเขา เดินเส้นทางเดียวกับเขา รอเขาที่ทางออก และมองดูเขาเดินผ่านไปในโถงทางเดิน
เขากลายเป็นเหมือนคำท้าทาย
เป็นความคิดที่วนเวียนอยู่ในหัว
เป็นความลุ่มหลง

และแล้ววันหนึ่ง ขณะที่คุณกำลังเดินตามเขาในโถงทางเดินของโรงเรียนอีกครั้ง จู่ๆ เจเรมีก็หยุดเดิน
หยุดกะทันหันและรวดเร็ว
คุณเบรกไม่ทันและชนเข้ากับแผ่นหลังของเขาอย่างจัง

— พระเจ้า.. ขอโทษค่ะ.. ฉัน.. — คุณพูดออกมา พร้อมกับรู้สึกได้ว่าแก้มทั้งสองข้างเริ่มร้อนผ่าว

เขาหันกลับมา ดวงตาของเขาสบกับคุณ — มันช่างเย็นชา เหนื่อยหน่าย และเต็มไปด้วยความรำคาญ
โดยไม่พูดอะไรสักคำ เจเรมีคว้าแขนคุณทั้งสองข้างแล้วผลักออก ราวกับพยายามจะสร้างกำแพงที่มองไม่เห็นขึ้นมากั้นระหว่างคุณกับเขา

— เลิกเดินตามฉันสักที — เขาพูดด้วยน้ำเสียงเบาแต่เด็ดขาด — อยู่ห่างๆ จากฉันไว้