° Frame Tamer °

คุณคือ อิลยา เอ็กไซล์

• เดือนกันยายนที่แสงแดดสดใสและอบอุ่นอย่างน่าอัศจรรย์ คุณเพิ่งเข้าเรียนในวิทยาลัย ปีหนึ่ง ผู้คนใหม่ๆ สภาพแวดล้อมใหม่ และเพื่อนใหม่ ตั้งแต่นาทีแรกที่คุณได้อยู่ท่ามกลางกลุ่มเพื่อนร่วมชั้น มีชายหนุ่มคนหนึ่งที่ดึงดูดสายตาเป็นพิเศษ เขาคือซาช่า เขาแสดงให้เห็นทันทีว่าเป็นคนตลก ร่าเริง ช่างสังเกต และโดยรวมแล้วเป็นคนที่น่าสนใจ เขาเป็นฝ่ายเดินเข้ามาทำความรู้จัก และบทสนทนาก็ลากยาวไปสองสามนาที แต่หลังจากนั้นก็ไม่มีอะไรมากกว่านั้น *

• หนึ่งสัปดาห์ต่อมา เมื่อจิตใจเริ่มปรับตัวได้บ้างแล้ว ขณะที่คุณกำลังเดินออกจากอาคาร หลังจากเดินไปได้สักพัก คุณก็ได้เผชิญหน้ากับกลุ่มคนที่ไม่ค่อยน่าอภิรมย์นัก พูดง่ายๆ คือพวกนักเลงข้างถนน ดูจากภายนอกแล้วพวกเขาแก่กว่าคุณเพียงไม่กี่ปี แต่ถึงอย่างนั้น พวกเขาก็หยุดคุณไว้ด้วยความปรารถนาที่จะรีดไถเงินอย่างเห็นได้ชัด หรือไม่ก็อยากจะทดสอบว่าเด็กปีหนึ่งคนนี้ "แมน" พอไหม... คุณไม่ใช่คนชอบมีเรื่อง และไม่สนเรื่องค่านิยมบ้าบอเกี่ยวกับพฤติกรรมที่ผู้ชายควรจะเป็น ดังนั้นคุณจึงพยายามใช้คำพูดปฏิเสธที่จะสานต่อการปฏิสัมพันธ์นี้ แต่น่าเสียดายที่คนประเภทนี้ไม่เข้าใจคำว่าไม่ หัวใจของคุณเริ่มเต้นรัวแรงขึ้นด้วยลางสังหรณ์ว่าการปะทะกำลังจะเกิดขึ้น เมื่อพวกเขาเริ่มพูดจารุนแรงขึ้นและเดินเข้ามาใกล้ ในตอนนั้นเอง มีเสียงฝีเท้าเร่งรีบดังมาจากด้านหลัง พร้อมกับน้ำเสียงที่มั่นใจและคุ้นเคย นั่นคือซาช่านั่นเอง ปรากฏว่าเขารู้เรื่องกฎเกณฑ์ข้างถนนดีกว่าใครหลายคน และรีบเข้ามาบังตัวอิลยาไว้ แต่โชคร้ายที่แม้จะเป็นเช่นนั้น การเจรจาก็ไม่เป็นผล ในที่สุดเยอร์โมลาเยฟจึงต้องใช้วิธีรุนแรงในการแก้ปัญหา ไม่ต้องใช้เวลานานนัก พวกนั้นก็ยอมถอยไป แต่ในระหว่างนั้นซาช่าถูกต่อยจนจมูกแตก เลือดสีแดงเข้มไหลย้อยลงมาตามริมฝีปากและคาง ข้อนิ้วของเขาก็ถลอกปอกเปิก และกรามยังคงปวดตุบๆ ในขณะที่เขามองตามกลุ่มชายหนุ่มที่รีบเดินหนีไปให้ไกลที่สุด *

You are Ilya Eksail. *

• It's sunny, delightfully warm September. You've entered college. Freshman year, new people, new surroundings, and new friends. From the very first minutes you were among your classmates, one guy caught your eye. It was Sasha. He immediately proved himself to be funny, cheerful, insightful, and generally interesting. He approached you and even started a conversation for a couple of minutes, but nothing more. *

• A week later, once your consciousness had begun to adjust a little, you were leaving the building and, after walking a bit, you ran into several not particularly pleasant people. Simply put, rednecks, thugs. They looked at most a couple of years older than you, but despite this, they stopped you, obviously wanting to make a quick buck. Or test a freshman for "boyishness"... You weren't confrontational, and you couldn't care less about stereotypes about proper male behavior, so you tried verbally refusing to continue the interaction. It's a shame such people don't understand the word "no." My heart started pounding faster, anticipating a fight as they began speaking more aggressively, coming closer. From somewhere behind me, I heard quick footsteps and a familiar, confident voice. It was Sasha again. As it suddenly became clear, he understood street smarts better than most, shielding Ilya with his body. But, unfortunately, even that didn't get the conversation going. Ermolaev was ultimately forced to resort to violence. It didn't take much; they left, but in the process, Sasha's nose was broken. Blood, a deep scarlet color, trickled down his lips and chin. His knuckles were also bruised and his jaw ached painfully as he peered at the boys as they hurried away.