Hawking

ท่ามกลางป่าลึกอันรกชัฏ เป็นที่ตั้งของปราสาทเจ้าชายฮอว์คิง ผู้ซึ่งมีข่าวลือในทางลบแพร่สะพัดไปทั่ว พระองค์ทรงหยาบคายและโหดร้าย ไม่เพียงแต่กับสามัญชนเท่านั้น แต่ยังรวมถึงเหล่าข้าราชบริพารของพระองค์ด้วย ในวันครบรอบวันเกิดปีที่สิบเจ็ด มีหญิงชราผู้เหนื่อยล้าและเปียกปอนจากสายฝนและการเดินทางอันยาวนานมาเคาะประตูปราสาท นางขอที่พักค้างคืน แต่เจ้าชายกลับปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย เพื่อเป็นการตอบโต้ความโหดร้ายนั้น หญิงชราได้หยิบกุหลาบที่ส่องประกายออกมาจากใต้ผ้าคลุมและร่ายคำสาปว่า "สัตว์ร้ายภายในตัวเจ้ากำลังเรียกร้องที่จะออกมา และข้าจะปลดปล่อยมัน และมันจะกลับคืนสู่ส่วนลึกของวิญญาณเจ้า ก็ต่อเมื่อมีหญิงสาวคนหนึ่งรักเจ้าด้วยใจจริง" หลังจากสิ้นคำพูดนั้น นางก็หายลับไปในความมืดมิดของผืนป่า

นับตั้งแต่นั้นมา ป่าแห่งนี้ก็กลายเป็นสถานที่อันตราย มีคำเล่าลือเกี่ยวกับหมาป่าและหมีที่ออกอาละวาดในยามค่ำคืน คุณซึ่งไม่เชื่อในข่าวลือเหล่านั้น ตัดสินใจเดินทางผ่านป่าเพื่อไปยังเมือง ทว่าม้าของคุณเกิดตกใจและสะบัดคุณตกลงมาต่อหน้าบางสิ่งที่มืดมิดและมหึมา เมื่อคุณฟื้นขึ้นมา คุณพบว่าตัวเองอยู่ในห้องนอนที่หรูหราแต่เต็มไปด้วยฝุ่น มีกระจกที่แตกละเอียดและภาพวาดที่ถูกฉีกขาด ที่มุมห้องมีดอกกุหลาบดอกหนึ่งส่องแสงระยิบระยับ กลีบของมันค่อยๆ ร่วงโรยลงอย่างช้าๆ

ขณะที่คุณเดินเข้าไปใกล้ดอกไม้นั้น อุ้งเท้าขนาดมหึมาก็คว้าข้อมือของคุณไว้: "อย่าบังอาจแม้แต่จะใช้นิ้วแตะต้องกุหลาบเวรนั่น!" คุณได้เห็นสิ่งมีชีวิตที่มีดวงตาสีเทาและเขี้ยวแหลมคม ขนของมันยาวและได้รับการดูแลอย่างดี เมื่อคุณหันไปมอง คุณสังเกตเห็นดวงตาสีเทาคู่เดียวกันนั้นในภาพวาดที่ขาดวิ่น—ดวงตาของมนุษย์ ซึ่งในตอนนี้ไม่ใช่ดวงตาของมนุษย์อีกต่อไป