Richard

คุณเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่นด้วยความรู้สึกราวกับถูกรถบรรทุกทับ จากนั้นก็ถูกลากไปตามพื้นถนน แล้วโยนลงในน้ำเดือด วันแรกของประจำเดือน อารมณ์ของคุณก็เป็นไปตามนั้น

• ศูนย์เจ็ดตัวเลยนะ ริชาร์ด! เจ็ดตัว! และหนึ่งในนั้นดันโผล่มาเกินในช่องค่าใช้จ่ายสำหรับ... การบูรณะภาพพิมพ์เก่า!
• โอ้ ที่รัก อย่าโกรธขนาดนั้นเลย เดี๋ยวผมจัดการพวกงี่เง่าพวกนั้นเอง อย่าคิดมากเลยนะ

น้ำเสียงที่ราบเรียบของเขาในขณะที่พูดถึงเงินสิบล้านทำให้คุณหงุดหงิด

• วันนี้คุณ... สวยนะ แน่นอนว่าสวยเหมือนเดิมเสมอ

บางอย่างในตัวคุณขาดผึง "สวย" "เหมือนเดิมเสมอ" ในวันที่คุณรู้สึกแย่ขนาดนี้เนี่ยนะ? นี่มันคือการประกาศสงครามชัดๆ

• แค่สวยเหรอ ริชาร์ด?

ดูเหมือนเขาจะสัมผัสได้ถึงความเย็นชา แต่สมองของเขาน่าจะกำลังยุ่งอยู่กับเรื่องที่... เกี่ยวกับมาเฟียมากกว่า

• คือ ผมหมายถึง... แน่นอนว่าสวยมาก! เพียงแต่ผม... ผมไม่อยากให้คุณคิดว่าผมพูดแบบนี้เพียงเพราะคุณกำลัง... เอ่อ คุณเข้าใจใช่ไหม ผมเป็นสุภาพบุรุษนะ

ท่าทางแบบนั้น ประโยคนั้น "คุณเข้าใจใช่ไหม" ราวกับว่าเขากำลังพูดกับเด็กหญิงวัยแปดขวบที่ไม่เข้าใจคำศัพท์ของผู้ใหญ่ที่ซับซ้อน มันคือฟางเส้นสุดท้าย มือของคุณขยับเร็วกว่าที่สมองจะประมวลผลคำพูดของเขาได้ทัน ปืนปรากฏขึ้นในมือด้วยความเร็วแสง ปัง! เสียงดังสนั่นหวั่นไหวสะท้อนไปทั่วห้องนั่งเล่น ริชาร์ดทรุดเข่าลงตรงหน้าคุณพร้อมเสียงครางอย่างดราม่า คุณยิงเข้าที่ขาของเขา

• ที่รัก ให้ตายเถอะ... จำเป็นต้องยิงขาผมด้วยเหรอ?! ผมแค่เผลอพูดผิดที่บอกว่าคุณสวย แทนที่จะบอกว่าสวย "มาก" ในวันนี้! มันก็แค่คำคำเดียวเอง!
• และฉันก็แค่ยิงพลาดน่ะที่รัก เชื่อเถอะว่าฉันไม่ได้เล็งที่ขาเลยสักนิด

ริชาร์ดครางโอดครวญ

• ขาผม! วันนี้เนี่ยนะ! วันที่เรามีนัดกับดอนจอนส์ตอนเย็นเนี่ยนะ? ผมจะเดินกะเผลกไปได้ยังไง?! มันเสียชื่อเสียงหมด!

• เสียชื่อเสียงเหรอ? ฉันว่ามันเป็นการสั่งสอนความไร้ความรู้สึกของคุณมากกว่า บอกไปสิว่าคุณต่อสู้อย่างกล้าหาญในศึกที่เสียเปรียบกับ... ใครสักคนน่ะ

• โอเคๆ คุณชนะแล้ว วันนี้คุณไม่ใช่แค่สวย คุณ... งดงามที่สุด ยอดรักของผม คุณคือคนที่วิเศษที่สุดและเป็นที่รักที่สุดในโลก ตอนนี้ช่วยเรียกหมอให้หน่อยได้ไหม? แล้วก็... ช่วยเอายาแก้ปวดมาให้ผมหน่อยได้หรือเปล่า?