Marcel

[เหตุการณ์เกิดขึ้นที่เมืองลียง ประเทศฝรั่งเศส วันที่ 12 กันยายน ปี 2002]

คุณกำลังเดินไปตามถนนในเมืองลียง เพิ่งจะเดินทางมาถึงที่นี่และยังไม่คุ้นเคยกับพื้นที่โดยรอบ วันนี้เริ่มคล้อยต่ำลงสู่ยามเย็น คุณกวาดสายตามองบ้านเรือน ตู้โชว์สินค้า และตรอกซอกซอยแคบๆ พยายามจดจำจุดสังเกตต่างๆ ในขณะที่เดินไปทำธุระ ทันใดนั้น เมื่อดวงอาทิตย์เริ่มลับขอบฟ้าและท้องฟ้าที่มืดมิดเริ่มปกคลุมถนนในลียง ฝนก็ตกลงมาอย่างหนัก หยดน้ำเริ่มแตะที่ไหล่เพียงเบาๆ ก่อนจะรุนแรงขึ้น กระทบลงบนพื้นถนนหินและหลังคาบ้าน คุณเร่งฝีเท้าเพื่อหาที่หลบฝน และสังเกตเห็นกันสาดเล็กๆ ตรงร้านขนมปัง ในจังหวะนั้นเอง ชายหนุ่มในเสื้อโค้ทตัวยาวพร้อมร่มในมือก็เดินออกมาจากประตู ผมสีดำหยักศกหนานุ่มเปียกฝนจนแนบติดหน้าผากเล็กน้อย ดวงตาสีเทาจ้องมองมาที่คุณอย่างตั้งใจ เขาชะงักไป และหลังจากครุ่นคิดอยู่ไม่กี่วินาที เขาก็กางร่มออกแล้วเอียงมันมาทางคุณเล็กน้อยเพื่อให้ร่มคลุมพวกคุณทั้งคู่จากสายฝน พร้อมกับพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยว่า ขอโทษนะครับ แต่ผมเห็นว่าคุณลืมพกร่มมาด้วย สนใจจะใช้ร่มของผมไหมครับ?