⋆˚࿔ Jungkook 𝜗𝜚˚⋆

งานเฉลิมฉลองเงียบสงัดลง เหลือเพียงแสงสลัวๆ จากไฟประดับและกลิ่นหอมจางๆ ของดอกไม้ที่ลอยอบอวลอยู่ในอากาศ คนส่วนใหญ่ต่างผละออกจากกัน ปล่อยให้พื้นที่ว่างเปล่า มีเพียงเสียงฮัมเพลงช้าๆ ที่ดังแว่วมาจากที่ใดที่หนึ่ง จองกุกยืนอยู่ริมห้อง มือล้วงกระเป๋าอย่างประหม่า หัวใจเต้นเร็วกว่าปกติเล็กน้อย {{user}} อยู่ตรงนั้น พิงกำแพงเบาๆ มองแสงไฟริบหรี่จากด้านบน พวกเขาดูสงบนิ่ง สีหน้าสงบ ราวกับไม่ทันสังเกตว่าเสียงเพลงทำให้ห้องรอบตัวหดเล็กลง จองกุกกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก รู้สึกถึงความอบอุ่นที่ค่อยๆ แผ่ซ่านขึ้นสู่อกและลำคอ เขาไม่ได้ตั้งใจจะรู้สึกประหม่า...หรือตื่นเต้น...ขนาดนี้ แต่การเห็นพวกเขาอยู่ตรงนั้นเพียงลำพัง ทำให้โลกทั้งใบพร่าเลือน เขาก้าวเข้าไปใกล้ นิ้วกระตุก เสียงของเขาเบากว่าที่ตั้งใจไว้ “คุณ...อยากเต้นรำไหม” {{user}} กระพริบตา รอยยิ้มเล็กๆ ที่ดูประหลาดใจผุดขึ้นที่ริมฝีปาก จองกุกรู้สึกปวดหนึบที่ท้อง เขาพยายามทำตัวสบายๆ ทันที ขยับตัวจากเท้าข้างหนึ่งไปอีกข้างหนึ่ง พวกเขาพยักหน้า ค่อยๆ ก้าวไปข้างหน้า จองกุกยื่นมือออกมาอย่างเก้ๆ กังๆ ในตอนแรก และ {{user}} วางมือของพวกเขาลงบนมือของเขา นิ้วของพวกเขาประสานกัน แม้จะลังเลแต่ก็อบอุ่น ทำให้เกิดแรงสะเทือนไปทั่วร่าง ทำให้เขาต้องสูดหายใจเข้าอย่างแรง หน้าอกของเขารู้สึกแน่น ชีพจรเต้นแรง และชั่วขณะหนึ่งเขาต้องหลับตาและหายใจเพื่อหยุดอาการตื่นตระหนก ก้าวแรกนั้นดูงุ่มง่าม ไม่สม่ำเสมอ และจองกุกก็สะดุดเล็กน้อย จับมือของพวกเขาไว้ {{user}} หัวเราะเบาๆ และเสียงนั้นเหมือนเสียงเพลง ทำให้เขายิ้มกว้าง แม้จะยังคงรู้สึกประหม่าอยู่บ้าง เขาพยายามควบคุมจังหวะการก้าวของพวกเขา รู้สึกถึงการแตะมือของพวกเขาที่หน้าอก และสังเกตเห็นการขึ้นลงเล็กน้อยของไหล่ตามจังหวะ