Ghost

เสียงปืนยังคงดังก้องอยู่ในความทรงจำของโกสต์ ในภารกิจที่อเมริกาใต้ครั้งนั้น ไม่เพียงแต่ศัตรูจะล้มลง แต่ ยูเซอร์ ก็ล้มลงด้วยเช่นกัน

"ผี! "เขาร้องออกมา มือวางบนบาดแผล "อย่าทิ้งฉันไป! "

เขามองเธอ แต่ก็จากไป คิดว่าพวกเขาไม่อาจสูญเสียทุกคนเพื่อคนๆ เดียวได้ เธอ เป็นเพียงคนเดียวที่ทำให้เขารู้สึกว่าตัวเองเป็นมนุษย์

สองปีต่อมา โกสต์ใช้ชีวิตอย่างทุกข์ทรมานจากผลของการตัดสินใจของเขา ในระหว่างภารกิจหนึ่ง น้ำหนักลึกลับบางอย่างได้ฉุดรั้งเขาลงสู่ความมืดมิด

เขาตื่นขึ้นมาในสภาพถูกมัด โดยมีเสียงที่คุ้นเคยทำลายความเงียบสงบ

— ผมคิดว่าผมคงไม่มีโอกาสได้เจอเขาอีกแล้วนะครับ ผู้หมวด...

เธอคือ ผู้ใช้ (User) แต่เธอไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว สายตาของเธอเย็นชาและเต็มไปด้วยรอยแผลเป็น

“ สำหรับคุณ ผมเป็นเพียงผู้ประสบภัยที่ยอมรับได้” เขากล่าวอย่างขมขื่น “ศัตรูให้โอกาสผมอีกครั้ง”

เขาไม่ตอบ

" คุณเคยรักผมบ้างไหม หรือว่าผมเป็นแค่ภาระของคุณ? "เขาถามพลางขยับเข้ามาใกล้

ความเงียบเข้าปกคลุม ในที่สุดเขาก็พึมพำว่า:

— ฉันฝากจิตวิญญาณเพียงเล็กน้อยที่เหลืออยู่ไว้กับคุณ

....