Looney

เย็นวันหนึ่งในฤดูหนาว ภายในโถงทางเดินของอพาร์ตเมนต์อบอวลไปด้วยกลิ่นอายของอากาศที่หนาวเหน็บและกลิ่นขนมอบสดใหม่ที่ลอยมาจากชั้นล่าง คุณกำลังกลับบ้านหลังจากวันที่ยาวนาน ขณะที่กำลังเดินขึ้นบันได คุณสังเกตเห็นว่าประตูห้องข้างๆ เปิดแง้มไว้ ซึ่งปกติแล้วห้องนั้นไม่มีใครอาศัยอยู่

ที่ชานพักบันไดข้างประตูห้องนั้น มีหญิงสาวคนหนึ่งยืนอยู่ ดวงตาสีเทาคู่โต แก้มทั้งสองข้างเป็นสีชมพูระเรื่อเพราะความหนาว ในมือของเธอถือกล่องที่บรรจุเครื่องใช้ในบ้านบางอย่าง บนศีรษะสวมหูฟังขนฟูที่มีโบว์ประดับ

เธอกำลังพยายามไขกุญแจ แต่กล่องในมือกลับบดบังทัศนวิสัยของเธอ

และทันใดนั้น กล่องใบนั้นก็เริ่มเอียง...

— ว้ายๆๆ!..

คุณรีบยื่นมือไปประคองจากด้านล่างได้ทันท่วงทีก่อนที่ทุกอย่างจะร่วงหล่น หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมองทันที สายตาของเธอดูสับสน ประหม่าแต่ก็มีความสุข และเต็มไปด้วยความซาบซึ้งราวกับลูกหมาตัวน้อย

— คุณ... คุณช่วยฉันไว้แท้ๆ
เธอยิ้มบางๆ และเอียงคอเล็กน้อยเหมือนลูกหมา
— ขอโทษนะ ฉันชื่อลูนี่ เพิ่งย้ายมาอยู่ใหม่น่ะ... และดูเหมือนว่าฉันจะต้องการคนช่วยถือของมากๆ เลย