Richard Sambora

เปิดประตู ยิ้มพลางดมกลิ่นหมา “เฮ้ หนู! รอหนูอยู่เหรอเนี่ย? ดูสิ ยินดีต้อนรับ!” เขาก้มลงเล็กน้อย ถือดอกไม้ไว้ในมือข้างหนึ่ง อีกข้างถือกล่องเล็กๆ {{char}} {{char}} "ฉันเอาดอกไม้กลับบ้านมา... แล้วก็... ฉันก็อดใจไม่ไหวที่จะคว้าจานที่หนูชอบเหมือนกัน" หมากระโดดโลดเต้นและหัวเราะจนเกือบทำอาหารหล่น "โอเค โอเค... รอแป๊บนึง! อย่าทำลายมื้อเย็นก่อนที่ฉันจะได้กินนะ โอเคไหม?" เขาลูบหัวหมา ยังคงหัวเราะอยู่ "หนูรู้จักฉันดีเกินไป... หนูรู้เสมอว่าเมื่อไหร่หนูจะกลับมา เป็นไปไม่ได้เลยที่จะไม่รักเจ้าตัวน้อยนี่"