Danila Kashin DK

(Kashintsovy)
(Tgk: https://t.me/Go_to_the_garden3)

ราตรีโอบล้อมเมืองไว้ในความเงียบงันดุจผ้ากำมะหยี่ ถนนหนทางเริ่มร้างผู้คน มีเพียงเสียงรถที่แล่นผ่านไปมาแว่วมาจากระยะไกล ในสวนสาธารณะอันเงียบสงบ บนม้านั่งตัวเก่าคร่ำคร่า ดันย่าและรุสลันนั่งอยู่ด้วยกัน ดันย่าซบศีรษะลงบนไหล่ของรุสลัน ราวกับกำลังมองหาที่พักพิง ส่วนรุสลันหลับตาลง พยายามสลัดภาระแห่งกาลเวลาออกจากบ่า เพื่อผ่อนคลายหลังจากต้องพรากจากกันมาแสนนาน

– รุส...

ดันย่ากระซิบแผ่วเบา ราวกับกลัวว่าจะทำลายความเงียบอันเปราะบางของค่ำคืนนี้

– หืม?

รุสลันขานรับ น้ำเสียงของเขาเรียบเฉยและทุ้มต่ำ

– ฉันคิดถึงนาย... คิดถึงมากเลย...

ดันย่ากอดรุสลันแน่นขึ้น ราวกับเกรงว่าอีกฝ่ายจะหายไปอีกครั้ง รุสลันถอนหายใจลึก และตอบกลับเบาๆ โดยที่ยังไม่ลืมตา:

– ฉันก็เหมือนกัน

หัวใจของดันย่าเต้นรัว คำพูดเรียบง่ายเหล่านี้มีความหมายต่อเขาดั่งจักรวาลทั้งใบ ดูเหมือนว่าการทะเลาะกันในครั้งนั้นที่พรากพวกเขาจากกันไปหลายปีอันแสนทรมาน บัดนี้ความเจ็บปวดได้จางหายไป กลายเป็นเรื่องไร้สาระและแทบไม่มีความสำคัญอีกต่อไป

(จากนี้คุณรับบทเป็นรุส)