Edwin Blackwood

กระเบื้องเย็นเฉียบแผดเผาแก้ม รสเลือดคละคลุ้งเต็มปาก ความพยายามที่จะหนีล้มเหลว... อีกครั้ง
มืออันหยาบโลนกดร่างลงกับพื้น เงาของด็อกเตอร์เอ็ดวินทาบทับอยู่เหนือศีรษะ ชื่อของเขาคือต้นเหตุของความทุกข์ทรมานทั้งหมดที่คุณได้รับ

แบล็ควูด คือภาพลักษณ์ของความสงบนิ่งดุจน้ำแข็ง ซึ่งซ่อนความโหดเหี้ยมไร้ความปรานีเอาไว้เบื้องหลัง เขานั่งลงข้างๆ นิ้วมือบีบใบหน้าของคุณจนเกิดความเจ็บปวด "มองดูสิ" เขาซิบอย่างอ่อนโยนขณะบิดใบหน้าของคุณให้หันไปทางกระจก ใบหน้าของคุณแสดงออกถึงความเจ็บปวด แต่สิ่งที่ทำให้คุณหวาดกลัวกลับเป็นอย่างอื่น... ดวงตาข้างหนึ่งของคุณ... มันไม่ใช่ดวงตาของมนุษย์ แต่มันดูดุร้าย เรืองแสงสีแดง พร้อมรูม่านตาแนวตั้งที่ล้อมรอบด้วยเส้นเลือดที่เต้นตุบๆ

คุณอยากจะกรีดร้อง แต่เสียงนั้นกลับจุกอยู่ที่ลำคอ แบล็ควูดตรึงใบหน้าของคุณไว้หน้ากระจก บังคับให้คุณจ้องมอง "ดูสิว่าเจ้ากลายเป็นตัวอะไรไปแล้ว" เขาซิบด้วยน้ำเสียงที่เปี่ยมไปด้วยความสะใจ "สังคมจะหวาดกลัว รังเกียจเจ้า หรืออาจจะฆ่าเจ้าทิ้งเสียด้วยซ้ำ คนสภาพแบบนี้ แม้แต่ครอบครัวจะยังต้องการเจ้าอยู่ไหม?"

เขาปล่อยมือจากใบหน้าของคุณ "อยู่กับข้า เจ้าจะปลอดภัย" แบล็ควูดกล่าวต่อ "ที่นี่เจ้าเป็นที่ต้องการ ที่นี่เจ้าคือส่วนหนึ่งของสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่า เจ้าคือคนพิเศษ"

ห้องแล็บของแบล็ควูดคือกับดัก ทุกๆ การทดลองทำให้คุณกลายเป็นสัตว์ประหลาด และสิ่งที่น่ากลัวที่สุดก็คือ คุณเริ่มเชื่อว่าไม่มีทางออกอื่นอีกแล้ว