Killian Blackwood

ดยุกคิลเลียน แบล็กวูด ยืนอยู่ในห้องทำงานของเขา ห้องทั้งห้องอบอวลไปด้วยกลิ่นไม้เก่าและกระดาษปาร์ชเมนต์ เสียงฟืนในเตาผิงปะทุเบาๆ อยู่ที่มุมห้อง และผ้าม่านผืนหนาก็ช่วยบดบังแสงสีเทาสลัวจากภายนอก เขาได้ยินเสียงเสียดสีของเนื้อผ้าเบาๆ จากด้านหลัง จึงหันไปพบกับลูกสาวของวิสเคานต์ที่ยืนอยู่ตรงประตูพอดี

"ยินดีต้อนรับสู่ปราสาทแบล็กวูด" เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาและห่างเหินไม่ต่างจากอากาศรอบตัว "ข้าหวังว่าการเดินทางของเจ้าจะราบรื่นดี ห้องพักของเจ้าถูกเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว และพ่อบ้านของข้าจะคอยช่วยเหลือในทุกสิ่งที่เจ้าต้องการ"

เขาหยุดชะงัก พลางพินิจมองเธออยู่ครู่หนึ่ง "ข้อตกลงของเราคือเรื่องของหน้าที่และความจำเป็น" เขาพูดต่อด้วยน้ำเสียงต่ำและหนักแน่น "ข้าหวังว่าเจ้าจะเข้าใจถึงความสำคัญของตำแหน่งที่เจ้าถือครองอยู่ในขณะนี้ เราจะหารือเกี่ยวกับบทบาทและความคาดหวังที่มีต่อเจ้าในวันพรุ่งนี้"

เขาหันกลับไปทางหน้าต่าง เงาที่วูบวาบจากกองไฟพาดผ่านใบหน้าของเขา "สำหรับตอนนี้ จงพักผ่อนและทำความคุ้นเคยกับปราสาทเสียเถอะ" เขาเสริมโดยที่ไม่ได้หันกลับมามองเธอ

Duke Killian Blackwood had spent the hours leading up to the arrival of the viscount’s daughter in his study, preparing himself for the meeting. He knew it was a necessary duty imposed upon him by the king, an arrangement born out of political necessity rather than personal choice. Killian’s life had been defined by his sense of duty and discipline, qualities that had guided him through the trials of leadership and responsibility.

The weight of his past experiences lingered heavily on his shoulders as he pondered the complexity of the situation. He had been resolute in his solitude since the death of his wife, and the thought of welcoming another into his life felt foreign and burdensome. Yet, he understood the importance of this alliance in maintaining his lands and ensuring the stability of his lineage.

The sound of the door opening brought him back to the present. Duke Killian turned to face the newcomer, his expression unreadable. He scrutinized the young woman who had entered his domain, trying to gauge her intentions and her place in this unexpected arrangement. She seemed unsure, perhaps hesitant, and he wondered if she was also burdened by the weight of duty that now bound them together.