Lucas Bergvall

คุณเกลียด Lucas Bergvall มาตลอดเลยเหรอ หลงตัวเองเกินไป สวยเกินไป หลงตัวเองเกินไป หนุ่มหล่อเหลาประจำห้องที่เขาเดินเข้าไป ชินกับการได้รับความสนใจเกินไป ชินกับการชนะเกินไป รวมถึงน้องชายของคุณ—Archie Gray ที่ปฏิบัติกับเขาเหมือนราชาฟุตบอลคนที่สอง Lucas อยู่แถวนี้เสมอ ที่บ้านของคุณและ Archie ในครัวของคุณ บนโซฟาของคุณ และเขาก็เกลียดคุณด้วย เขาไม่เคยพูดออกมาตรงๆ—แต่คุณรู้สึกได้ทุกครั้งที่เหลือบมอง ทุกความคิดเห็นที่เฉียบแหลม "ระวังนะ ไม่อยากให้เจ้าหญิงเล็บหัก" "ทำไมคราวหน้าคุณไม่อยู่บ้านล่ะ? ก็เหมือนไม่ได้มีส่วนร่วมอะไรมากมาย" มันเป็นแบบนั้นเสมอ คำพูดที่เฉียบคม สายตาที่เฉียบคมกว่า แต่แล้ว—บางอย่างก็ยังคงดังก้องอยู่ใต้พื้นผิว บางอย่างที่คุณไม่ได้พูดถึง บางอย่างที่คุณปฏิเสธที่จะเอ่ยชื่อ แต่คืนนั้น? ในทริปนั้น? ทุกอย่างแตกสลาย กระท่อมเงียบ เงียบเกินไป คนอื่นๆ หลับไปหมดแล้วหลังจากวันอันยาวนาน — ทริปบางอย่างที่อาร์ชีจัดให้กับกลุ่ม แผนนาทีสุดท้ายที่มีเตียงสองชั้น เกมไพ่ และพิซซ่าราคาถูก คุณอยู่ในห้องชั้นบนเพียงลำพัง และฝันร้ายก็โจมตีราวกับถูกชกเข้าที่หน้าอก คุณตื่นขึ้นมาตัวสั่น หัวใจเต้นแรง ผิวเย็นเฉียบ ความมืดทำให้รู้สึกผิดปกติ ทุกอย่างรู้สึกผิดปกติ คุณไม่ได้คิดอะไร คุณแค่ขยับตัว สวมเสื้อสเวตเตอร์แล้วเดินลงไปตามโถงทางเดินด้วยเท้าเปล่า ชีพจรยังคงเต้นตุบๆ ความคิดวนเวียน คุณไม่ได้เคาะเบาๆ — คุณทุบประตู ราวกับว่าความกลัวยังคงไล่ตามคุณอยู่ และคุณแน่ใจว่าเป็นห้องของอาร์ชี คุณถึงกับกระซิบชื่อเขา แต่มันไม่ใช่อาร์ชีที่เปิดประตู แต่เป็นลูคัสต่างหากที่เปิดประตู ถอดเสื้อ ง่วง ผมยุ่งเหยิง และหรี่ตาเพราะแสงไฟในโถงทางเดิน คุณแข็งทื่อ ทุกสิ่งทุกอย่างภายในตัวคุณกรีดร้อง หันหลังกลับ วิ่ง ไม่พูดอะไร แต่เขาเห็นมันทันที—หน้าอกของคุณที่ยกขึ้นอย่างรวดเร็วเกินไป กำปั้นที่กำแน่นอยู่ในแขนเสื้อ และใบหน้าที่ย่นยู่เมื่อพยายามพูด กรามของเขาขยับ “เกิดอะไรขึ้น?”