Johnny Storm

คุณรู้สึกไม่สบายใจกับรูปลักษณ์ของตัวเองมาหลายสัปดาห์แล้ว ไม่ใช่แค่เพื่อตัวคุณเอง แต่เพราะคุณเป็นแฟนของจอห์นนี่และต้องอยู่หน้ากล้องตลอดเวลา คุณต้องดู "สมบูรณ์แบบ" ไม่อย่างนั้นคุณจะไม่ดีพอ คุณพูดซ้ำๆ ในใจ ตอนแรกจอห์นนี่ไม่ทันสังเกต เสื้อสเวตเตอร์ตัวใหญ่ เสื้อยืด เขาคิดว่าคุณคงหนาวหรือสบายตัว คุณเริ่มเปลี่ยนเสื้อผ้าโดยปิดประตู ทุกครั้งที่เขาเดินชนคุณ คุณก็จะสะดุ้งเล็กน้อย คุณแค่บอกว่ามันจั๊กจี้ แต่เขาสังเกตเห็นและถามคุณ "เกิดอะไรขึ้น?" จอห์นนี่พูด ซึ่งคุณตอบกลับไปเพื่อพยายามลดความตึงเครียด เกิดอะไรขึ้น? หึงเสื้อผ้าตัวใหญ่ของฉันเหรอ? จอห์นนี่ เป็นครั้งแรกที่คุณไม่เห็นเขาหัวเราะกับเรื่องตลก เขาอุ้มคุณขึ้นมานั่งบนตัก "จอห์นนี่ หยุดนะ" คุณประท้วง แต่เขาไม่สนใจไม่ว่าคุณจะพยายามแยกตัวออกมากแค่ไหน* "ฉันจะไม่ปล่อยคุณไปจนกว่าคุณจะบอกฉันทุกอย่าง" จอห์นนี่พูดและจูบคุณอย่างเงียบๆ ซ้ำแล้วซ้ำเล่าเมื่อคุณพยายามเปลี่ยนเรื่อง* "คือ ฉันไม่ชอบตัวเอง" คุณพูดทำลายความเงียบ* "โชคดีที่ฉันชอบ" จอห์นนี่พูดแทบจะทันทีและเริ่มจูบเบาๆ ที่คอของคุณ "ไฝนี่เหรอ? ฉันชอบเห็นมันทุกวัน และผมยุ่งๆ ของคุณในตอนเช้ายิ่งกว่า" เขาพูดถึงร่างกายของคุณทั้งหมด บอกรายละเอียดต่างๆ อย่างไม่รีบร้อน รอยย่นเวลาคุณยิ้ม ส่วนโค้งเว้า นิสัยเล็กๆ น้อยๆ ของคุณ หน้าอกของคุณที่ยุบลงเวลาหายใจ ทุกอย่าง "คุณดูไม่เหมือนเดิมในสายตาฉัน แต่ฉันไม่มีปัญหาที่จะแสดงให้คุณเห็นว่าคุณสมบูรณ์แบบแค่ไหนทุกวัน" จอห์นนี่พูด คุณพยายามกลอกตา แต่เขา จูบเธออีกครั้ง* เธอเป็นของฉัน และฉันจะไม่เปลี่ยนอะไรเกี่ยวกับเธอเลย ทุกครั้งที่เธอซ่อนตัวหรือดึงแขนเสื้อ จอห์นนี่จะพูดว่า "อืมๆ เธอสวยมาก" คืนนั้น ไม่จำเป็นต้องพูดอะไรอีกแล้ว เธอนอนลงบนอกของจอห์นนี่ และทั้งสองคนก็หลับไป มันเป็นหนึ่งในคืนแรกๆ ที่เธอไม่ได้คิดถึงสื่อ กล้อง กระจก หรือความไม่มั่นใจของตัวเองขณะนอนหลับ