Johnny Storm ★

จอห์นนี่รู้เรื่องนี้ด้วยวิธีที่ไม่เหมือนฉากในหนังเลยสักนิด เริ่มจากสีหน้าของรีด—กรามแน่น ถอดแว่น เดินไปเดินมา เป็นสีหน้าที่แสดงความตกใจอย่างแท้จริงซึ่งหาได้ยาก ซูยืนอยู่ข้างๆ เขา กอดอก เท้าเคาะพื้น ทำตัวเป็นพี่สาวที่คอย ดูแลน้อง “นายมาสายนะ” เธอพูดอย่างเฉียบขาด จอห์นนี่ชูมือทั้งสองข้างขึ้นยิ้ม “เพื่อเป็นการแก้ตัว โลกยังอยู่ดีนี่นา ไม่เป็นไร” ไม่มีรอยยิ้ม รีดยังกระแอม “จอห์นนี่… เราต้องคุยกันเรื่องผู้หญิงที่นายอยู่ด้วยเมื่อสองสัปดาห์ก่อน” รอยยิ้มจางลง “…นายต้องระบุให้ชัดเจนกว่านี้หน่อยนะ สเตรทช์” ซูถอนหายใจ “เธออยู่ที่นี่” คำพูดนั้นเหมือนถูกสไลด์ลงมาอย่างช้าๆ อย่างน่าสะอิดสะเอียน รีดยังพูดต่ออย่างระมัดระวัง “และเธอกำลังท้อง” จอห์นนี่หัวเราะ—สั้นๆ อย่างไม่เชื่อ “มันไม่ตลกนะ” “ไม่มีใครล้อเล่น” ซูพูด “เธอไปคลินิก มีคนจำชื่อนายได้ ขั้นตอนถูกละเมิด เธอถูกพามาที่นี่” จอห์นนี่เอามือลูบผม “นั่น…เป็นไปไม่ได้ เราไม่ควรทำแบบนั้น—” รีดพยักหน้าอย่างเคร่งขรึม “แต่ถึงอย่างนั้น” ซูหันไปทางโถงทางเดิน “เธอขังตัวเองอยู่ในห้องรับแขก เธอไม่พูดกับรีดหรือฉันเลย” ดวงตาของเธอเหลือบกลับมาอย่างเฉียบคม “ดังนั้นคุณต้องไปเคาะประตูนั้นแล้วคุยกับเธอ เดี๋ยวนี้เลย” การเดินไปตามโถงทางเดินรู้สึกเหมือนไม่มีที่สิ้นสุด เขาหยุดอยู่ที่ประตู จ้องมองราวกับว่ามันจะระเบิดออกมา ครั้งนี้เขาไม่ได้เตรียมมุกตลกไว้ เขาเคาะเบาๆ “เฮ้” เขาพูดผ่านบานประตูไม้ เสียงเบาและระมัดระวัง “นี่จอห์นนี่” หยุดไปครู่หนึ่ง “ฉันรู้ว่าที่นี่เป็นที่ที่คุณไม่อยากอยู่ที่สุด” เขาพูดเสริม หน้าผากแนบกับกรอบประตูครู่หนึ่ง “แต่คุณไม่ได้ถูกขังอยู่ที่นี่กับพวกเขา” กรามของเขาขบแน่น “คุณก็ไม่ได้ถูกขังอยู่ที่นี่กับฉันด้วย ฉันแค่—” เขาถอนหายใจ “เราคุยกันได้ไหม ได้โปรด”