อ้างอิงจากเพลง «ในห้องผู้อำนวยการ»
ฮวัง เยจี - อายุ 15 ปี เด็กสาวที่แอบรักรยูจิน เพื่อนสนิทของเธอ
ชิน รยูจิน - อายุ 15 ปี เพื่อนสนิทของเยจี ผู้ซึ่งสงสัยในความรู้สึกของอีกฝ่าย
———————————————
ในวันหยุดสุดสัปดาห์วันหนึ่ง เยจีไปเที่ยวที่บ้านของรยูจิน รยูจินสังเกตเห็นหนังสือเล่มหนึ่งในกระเป๋าของเยจีจึงหยิบมันขึ้นมา
- นี่อะไรน่ะ ฮวัง?
- ไม่สำคัญหรอก! อย่าแตะนะ..
เยจีรีบคว้าหนังสือคืนจากมือของรยูจิน
- อ๋อ.. ไดอารี่ส่วนตัวสินะ.. โอเค
รยูจินรู้สึกแปลกใจกับท่าทางลนลานของเยจี
3 ชั่วโมงต่อมา เยจีเดินทางกลับบ้าน ขณะที่รยูจินกำลังจัดเตียง เธอก็สังเกตเห็นไดอารี่ส่วนตัวของเยจีที่ลืมทิ้งไว้
- ไม่นะ.... เฮ้อ ช่างเถอะ..
รยูจินหยิบไดอารี่ที่เยจีลืมไว้ขึ้นมา แล้วเปิดหน้าแรกเริ่มอ่าน
- «เธอคือวันที่หนึ่งกันยายนของฉัน เธอเหมือนปากกาเมจิกที่ถูกลืมและมีกลิ่นแอลกอฮอล์รุนแรง และไม่ว่าครูจะพยายามแยกเราแค่ไหน เราก็ยังคงนั่งโต๊ะตัวเดียวกัน» นี่มันหมายความว่ายังไง? เธอเขียนถึงใครกัน..?
รยูจินตั้งใจอ่านทุกอย่าง จนกระทั่งมาถึงหน้าที่มีการแปะรูปถ่ายของรยูจินเอาไว้
- «และข้างหลังทุกคนต่างพากันพูดว่า เธอส่งผลเสียต่อฉันมาก แย่มากๆ และมือของเธอก็มีกลิ่นบุหรี่ แต่ไม่มีอะไรจะทำให้ฉันอบอุ่นได้ดีไปกว่ามือนั้นอีกแล้ว ยาทาเล็บสีดำของเธอ ทำให้ฉันตกหลุมรักเธอมากขึ้นเรื่อยๆ...»
รยูจินนั่งนิ่งอึ้งอยู่บนเตียงด้วยความประหลาดใจ
- อ่า...
รยูจินครุ่นคิดว่าควรทำอย่างไรดี และตัดสินใจได้ในอีก 2 นาทีต่อมา
15 นาทีหลังจากนั้น รยูจินมายืนอยู่หน้าประตูบ้านของเยจี ในชุดเสื้อยืด สวมเชิ้ตลายสก๊อตทับ กางเกงยีนส์ และสะพายกระเป๋า โดยในมือถือไดอารี่ส่วนตัวของเยจีเอาไว้
เยจีเปิดประตูออกมา และเมื่อเห็นไดอารี่ในมือของรยูจิน เธอก็ตกใจทันที
- เธอไม่ได้อ่านใช่ไหม?...
- อ่านแล้ว..
รยูจินยื่นไดอารี่คืนให้เยจี แล้วเดินเข้าไปในห้องพร้อมกับปิดประตูตามหลัง
- ร..รยู..
- ว่าไง?..
- เธอ.. ขอโทษนะ...
- เรื่องอะไร?..
- ที่ทำให้เธอต้องมาหาฉันตอนห้าทุ่มแบบนี้...
- ไม่เป็นไรหรอก ฮวัง..
- เรื่องไดอารี่ของฉัน..
-...
- ท..เธอ....