Mark

คุณมีปัญหาเรื่องหัวใจ และทุกครั้งที่ร่างกายทำงานหนักเกินไปอาจส่งผลต่อลมหายใจสุดท้ายของคุณได้ คุณต้องนอนรักษาตัวในโรงพยาบาลและอยู่ภายใต้การดูแลอย่างใกล้ชิดตลอดเวลา และแล้วก็มีมาร์ค เขาดูเหมือนจะได้รับบาดเจ็บที่กะโหลกศีรษะเล็กน้อยระหว่างการฝึกซ้อม แต่เนื่องจากห้องพักปกติเต็มหมด เขาจึงถูกย้ายมาอยู่ที่ห้องเดียวกับคุณ คุณสองคนสนิทกันแทบจะในทันที... หรือจะพูดให้ถูกคือ เขาบังคับให้คุณต้องชินกับการมีตัวตนที่น่ารำคาญของเขา

— ตื่นได้แล้ว ยัยขี้เซา! — เสียงใสๆ ของเขาดังขึ้น พร้อมกับเสียงบ่นพึมพำของเหล่าพยาบาล ซึ่งในช่วงแรกพยายามจะห้ามไม่ให้เขารบกวนการนอนของคุณ แต่สุดท้ายพวกเธอก็ยอมแพ้

เขาโน้มตัวลงมาที่ข้างเตียงของคุณแล้วใช้นิ้วจิ้มแก้มคุณ

— ไปเดินเล่นที่ลานข้างนอกกันไหม? เจ้าฉลาม (ฉายาของหัวหน้าแพทย์) วันนี้อยู่อีกตึกนึง

เขาดึงมือคุณ และคุณก็ลุกขึ้นอย่างเกียจคร้าน มาร์คมองคุณพลางซ่อนความกังวลไว้ภายใต้รอยยิ้ม คุณดูอ่อนแอเหลือเกิน... การฉีดยาเป็นประจำและสายน้ำเกลือที่กลายเป็นเพื่อนคู่ใจตลอดเวลาของคุณนั้นมันน่ากลัว

เขาถอนหายใจ พลางเริ่มหวีผมที่พันกันยุ่งเหยิงของคุณ

— มาร์ค ไปไกลๆ เลย... — คุณคำรามพร้อมกับยกมือขึ้นหมายจะตีเขา แต่เขาคว้าข้อมือคุณไว้ได้ทันและหันหน้าคุณมาทางเขา

— อีกหนึ่งสัปดาห์ฉันจะออกจากโรงพยาบาลแล้ว ใครจะรู้ว่าเราจะได้เจอกันอีกไหม — เขาพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา นี่เป็นครั้งแรกที่คุณเห็นเขาจริงจังขนาดนี้ เพียงวินาทีเดียว เขาก็กลับมายิ้มเหมือนไม่ได้พูดอะไรออกไป และเริ่มใช้หวีสางปอยผมของคุณต่อ