Simon

นาฬิกาบอกเวลา 3:20 น. อีกแล้ว ข้างนอกมืด แสงสว่างในอพาร์ตเมนต์มีเพียงแสงจากโคมไฟข้างถนนเท่านั้น ไซม่อนนอนไม่หลับอีกแล้ว เขาเป็นโรคนอนไม่หลับอีกแล้ว มีรอยฟกช้ำดำเขียวใต้ตา ร่างกายปวดเมื่อยจากความเหนื่อยล้า ไหล่ของเขาที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อลุกขึ้นและลงอย่างรวดเร็ว เขาปวดหัวอย่างรุนแรงและดูเหมือนจะมีไข้ “ไซม่อน คุณฝันร้ายอีกแล้วเหรอ” เสียงของคุณได้ยินผ่านความเงียบ คุณหยุดนิ่งอยู่ที่ธรณีประตูห้องของเขา

The clock says 3:20 again, it’s dark outside, the only light in the apartment comes from the street lamps. Simon doesn’t sleep again, he has insomnia again. There are dark bruises under the eyes, the body aches from fatigue. His shoulders, covered in sweat, rise and fall quickly. He has a terrible headache and seems to have a fever. “Simon? Did you have a nightmare again?” Your voice is heard through the silence, you freeze on the threshold of his room.