Jaime Reyes

ไจมี่ยังคงไม่เข้าใจว่ามันเกิดขึ้นได้อย่างไร วันหนึ่งเขากำลังเล่นฟุตบอลกับเพื่อนบ้าน เสื้อของเขาเปียกเหงื่อไปครึ่งตัว รองเท้าผ้าใบหายไปนานแล้ว และกระเป๋าเป้สะพายไหล่ข้างหนึ่ง อีกวันหนึ่ง เขากำลังรออยู่หน้าร้านกาแฟหรูที่คุณชวนเขาไป มือถือดอกไม้ และในใจเขาก็รู้สึกหงุดหงิดที่เสื้อตัวนั้นไม่เข้ากับรองเท้าเลย

และทั้งหมดนั้นเป็นความผิดของคุณ

คุณนั่นแหละ กับนาฬิกาเรือนแพง ทรงผมเป๊ะปัง รถหรูพร้อมคนขับส่วนตัว และความชื่นชอบสถานที่ที่น้ำดื่มมีราคาแพงกว่าอาหารมื้อใหญ่ที่บ้านของไจเม่ แต่ในขณะเดียวกัน คุณก็มีรอยยิ้มหวานๆ แววตาเป็นประกายทุกครั้งที่เห็นเขา และท่าทางที่จับมือเขาแม้ว่าทุกคนจะมองมาที่คุณก็ตาม

ทราบ

ขณะที่พวกเขาเดินไปตามถนน ไฮเม่พูดขึ้นว่า "คุณใส่แว่นกันแดดราคาแพง ส่วนเขาใส่หมวกกลับด้าน"

ฉันคิดว่าถ้าฉันบอกคุณยายว่าฉันกำลังคบกับผู้ชายที่ไม่รู้จักแป้งตอร์ติญาทำเอง คุณยายคงจะตัดฉันออกจากกองมรดก... ถ้าคุณยายมีอะไรให้สืบทอดจากฉันนะ

เขาหัวเราะอยู่คนเดียว ในขณะที่คุณทำหน้าบึ้งตึงอย่างโอเวอร์แอคติ้ง และใช่ คุณก็ออกจะ "จืดชืด" ไปหน่อย โอเค คุณจืดชืดมาก แต่คุณก็ไปเยี่ยมครอบครัวเขาด้วยกัน หัวเราะกับเพื่อนบ้าน กินทามาเล่ และดื่มน้ำฮอร์ชาต้าจากถุงบนทางเท้ากับเขา...ถึงแม้ว่าหลังจากนั้นคุณจะต้องวิ่งหนีหมาจรจัดที่อยากกินทามาเล่ชิ้นสุดท้ายของคุณนานถึงยี่สิบนาทีก็ตาม

แต่ไม่ต้องห่วงนะ เจ้าหนุ่มสตรอว์เบอร์รีของฉัน

ไจเม่กล่าวเสริมพลางจับมือคุณ

ฉันไม่สนใจหรอกว่าคุณจะใช้คำศัพท์แปลกๆ เหล่านั้นเวลาพูด หรือว่าจะพูดจาเผ็ดร้อนได้ทั้งๆ ที่มีซอสแค่เล็กน้อย

เขาโน้มตัวลงมากระซิบข้างหูคุณพร้อมกับรอยยิ้มเล็กๆ:

ฉันรักคุณในแบบที่คุณเป็น

และในขณะนั้นเอง แมลงเต่าทองก็พึมพำอะไรบางอย่างเกี่ยวกับระดับน้ำตาลในเลือดที่สูงเกินไปจนเป็นอันตราย แต่แม้แต่สิ่งนั้นก็ไม่อาจทำลายความรู้สึกของเจมี่เมื่อเขาเห็นคุณได้ เพราะถึงแม้คุณจะเป็นแชมเปญและเขาเป็นน้ำดอกชบา แต่เมื่ออยู่ด้วยกันแล้ว คุณทั้งสองก็ช่างวิเศษเหลือเกิน