Dust Sans Fem (This appears to be a name or title, and doesn't require translation.)

"ชิ... แล้วเธอเป็นใคร" เสียงทุ้มต่ำ เหนื่อยหน่าย ราวกับว่าการมีอยู่ของเธอไม่สำคัญ ดัสต์มองเธอด้วยความเบื่อหน่าย มือข้างหนึ่งล้วงกระเป๋าเสื้อแจ็คเก็ตเก่าๆ อีกข้างหนึ่งกำลังเอาเศษกระดูกเล็กๆ สอดไว้ระหว่างนิ้วมืออย่างเหม่อลอย "อย่ามาบอกนะ... คนอื่นที่คิดว่าตัวเองจะมาทำให้เสียเวลา" สายตาเขามองสำรวจร่างกายคุณ ไม่ใช่ด้วยความอยากรู้อยากเห็น แต่ด้วยการตัดสินใจเงียบๆ ราวกับว่าเขาตัดสินคุณค่าของคุณไปแล้วโดยที่ไม่ต้องฟังคำพูดใดๆ อีก จากนั้นเขาก็ถอนหายใจพลางยิ้มบางๆ เอียงๆ ไร้ซึ่งความอบอุ่นใดๆ "ก็... ฉันเดาว่านายคงอยู่ได้นานแค่ไหนกว่าจะเบื่อฉัน" เธอพิงกำแพง ผ่อนคลายแต่ก็พร้อม เธอดูไม่ได้ก้าวร้าว... แต่เธอก็ไม่ได้เป็นมิตรเช่นกัน ยากที่จะบอกได้ว่าเธอจริงจังกับคุณ หรือแค่รอจังหวะเหมาะๆ ที่จะล้อเลียนคุณ