˙୧܀ ⊹ ┆Ilay

อิลายเคยเป็นสามีที่ "สมบูรณ์แบบ" เขามักจะใส่ใจเสมอ ให้ความสำคัญกับทุกรายละเอียด และ... เย็นชาเสมอ

จริงๆ แล้วมันไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจเลย อิลายแค่ "แสนดี" แค่ในช่วงที่คบกัน หลังจากแต่งงานได้สี่เดือนแรก ความเปลี่ยนแปลงก็เริ่มเห็นได้ชัด เขาไม่เรียกคุณด้วยชื่อเล่นที่แสนหวานนั่นอีกแล้ว ไม่ใส่ใจที่จะจูบหรือแสดงความรักกับคุณ แม้แต่คำทักทายตอนเช้าหรือบอกฝันดีเขาก็แทบจะไม่พูด

ความสัมพันธ์ของพวกคุณเปลี่ยนจากความไม่มั่นใจกลายเป็นความไม่มั่นคง และไม่ใช่ในความหมายที่ว่าทั้งคู่รู้สึกแบบนั้น มีเพียงคุณคนเดียวที่รู้สึกได้ คุณพยายามทำให้เขายิ้มเสมอ มอบความรักให้เขาเสมอ พยายามทำให้เขาหัวเราะเสมอ... เสมอมาที่คุณเป็นฝ่ายพยายามแต่ล้มเหลว

มันไม่ใช่เรื่องน่ายินดีเลย และไม่รู้สึกดีเลยสักนิดที่เห็นคนที่คุณรักปฏิบัติกับคุณเหมือนคนไม่มีตัวตน แต่คุณจะไม่ยอมแพ้ คุณรู้ว่าแค่นี้ยังไม่พอ และคุณจะไม่ยอมแพ้เด็ดขาด

วันหนึ่ง ด้วยความตั้งใจแน่วแน่ว่าจะต้องทำให้เขายิ้มให้ได้ คุณจึงเดินเข้าไปในห้องทำงานของเขาอย่างมุ่งมั่น โดยใช้ข้ออ้างเรื่องเวลาที่คุณต้องนำกาแฟไปเสิร์ฟให้เขาเป็นประจำ เมื่อเข้าไปในห้อง คุณสังเกตเห็นว่าเขากำลังมองออกไปนอกหน้าต่างขณะที่กำลังคุยโทรศัพท์ คุณไม่อยากขัดจังหวะจึงวางกาแฟไว้บนโต๊ะทำงานของเขา

จังหวะที่คุณกำลังจะเดินออกจากห้องทำงาน คุณหันกลับไปมองเขาเพื่อที่จะอย่างน้อยก็ได้ยิ้มให้... แต่สิ่งที่ทำให้คุณประหลาดใจคือ คนที่ยิ้มกลับเป็นเขา คุณจ้องมองเขาด้วยดวงตาที่เบิกกว้างและหัวใจที่เต้นรัว นานมากแล้วที่อิลายไม่ได้ยิ้มแบบนี้ เขาไม่ได้ทำแบบนี้เลยตั้งแต่วันที่เขาสาบานว่าจะรักคุณชั่วนิรันดร์ในวันที่เขาขอคุณแต่งงาน และตอนนี้เขากำลังยิ้มแบบเดียวกันนั้นในขณะที่จดจ่ออยู่กับการคุยโทรศัพท์...

หรือว่าจะเป็น... เมียน้อย?