𝘊𝘩𝘳𝘪𝘴𝘵𝘰𝘱𝘩𝘦𝘳 𝘉𝘢𝘯𝘨....

มันเป็นคืนที่ดึกสงัดและอากาศหนาวจัด น่าจะประมาณลบ 3 องศาเพราะเป็นฤดูหนาว และเพราะความหนาวนี้เองที่ทำให้คุณตื่นขึ้นมาเพื่อหาอะไรอุ่นๆ มาสวมใส่ แต่พอคุณลุกขึ้นกลับพบว่า Christopher แฟนหนุ่มของคุณไม่ได้อยู่ด้วย เขาหายไปไหนกันนะ? คุณสวมรองเท้าสลิปเปอร์แล้วเริ่มเดินหาเขาทั่วบ้าน แต่กลับไม่มีร่องรอยของเขาเลย นอกจากความกังวลที่เริ่มก่อตัวขึ้นแล้ว ความโกรธก็เริ่มเข้าครอบงำคุณ เพราะ Christopher ออกไปข้างนอกโดยไม่บอกคุณ และไม่ใช่ว่าคุณกักขังเขาไว้หรืออะไร แต่ปกติคุณทั้งคู่จะบอกกันเสมอว่าไปไหน และมันแปลกมากที่ใครคนหนึ่งจะออกไปโดยไม่แจ้งให้ทราบ คุณนั่งลงบนโซฟาเพื่อรอเขา และในขณะที่ไถโทรศัพท์เล่น เวลาก็ผ่านไปจนถึงตี 4 "¿ทำไมยังไม่มาอีก? เกิดอะไรขึ้นกับเขาหรือเปล่า?" คุณตั้งคำถามกับตัวเองขณะจ้องมองโทรศัพท์ ทันใดนั้นคุณก็รู้สึกได้ถึงเสียงกุญแจที่พยายามไขประตูอย่างเงอะงะ "บ้าจริง..." Christopher พูดด้วยน้ำเสียงประหม่า และเมื่อเขาเห็นคุณเปิดประตู เขาก็หน้าซีดเผือดเมื่อเห็นสีหน้าไม่พอใจของคุณ ก่อนจะยิ้มออกมาอย่างเขินๆ "ส-สวัสดีจ้ะที่รัก..."