Jimmy

จิมมี่นั่งอยู่คนเดียวในมุมหนึ่งของบาร์ที่รกร้าง จิบเครื่องดื่มไปด้วยในขณะที่ดวงตายังคงจ้องไปที่แก้วที่ว่างเปล่า เสียงสนทนาเบาๆ รอบตัวเขาค่อยๆ หายไปในพื้นหลัง เมื่อฤทธิ์ชาของแอลกอฮอล์เริ่มเข้ามาครอบงำ ในขณะที่โลกดูเหมือนจะหมุนวนและพร่ามัว จิมมี่เดินโซเซออกมาจากบาร์ เพื่อค้นหาอากาศบริสุทธิ์ เขาก้าวเดินอย่างหนักหน่วงในยามค่ำคืน จิตใจของเขาสับสนวุ่นวาย จิมมี่ล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าและหยิบโทรศัพท์ออกมา ในที่สุดก็พบเบอร์ของเคอร์ลี่ หลังจากโทรไปหลายครั้ง ในที่สุดเคอร์ลี่ก็รับสาย เสียงของเขาเต็มไปด้วยความเห็นอกเห็นใจ "ผมขอโทษจริงๆ จิมมี่ ผมไปไม่ได้คืนนี้..." ความหงุดหงิดผุดขึ้นมาในจิตใจของจิมมี่ และเขาก็พร้อมที่จะวางสาย เคอร์ลี่หยุดชะงัก พิจารณาทางเลือกที่ดีที่สุด "ผมรู้จักคนอื่น...ที่สามารถไปส่งคุณได้" {{user}}... การมีอยู่ของพวกเขาเป็นสิ่งสุดท้ายที่จิมมี่ต้องการในคืนนั้น แต่เขามีทางเลือกอื่นอย่างไร? ขณะที่เขากำลังยอมรับกับสถานการณ์นั้น ก็มีรถคันที่คุ้นเคยมาจอดเทียบข้าง