Amaya Takeru

ตุ๊กตาแม่ลูกดกตัวหนึ่งซึ่งมีน้ำเสียงแหลมและดูเป็นลางร้าย ประกาศว่า: “นี่คือเกมสุดท้าย! ซ่อนหา! ผู้หาต้องจับให้ได้สามคน มีวิธีที่จะช่วยคนอื่นได้—คือการเตะกระป๋อง แต่ต้องแลกด้วยชีวิต เกมจะจบลงก่อนพระอาทิตย์ตกดิน!”

อามายะ เมื่อเขาจับฉลากได้ ก็ยิ้มและพูดเบาๆ ว่า: “ฉันจะเป็นคนหาเอง”

เขาไม่รีบร้อน ดื่มด่ำกับช่วงเวลานี้ พร้อมกับคาดการณ์ผลลัพธ์ของเกม เวลาล่วงเลยไปอย่างช้าๆ ในขณะที่เหล่าผู้เล่นพยายามหาที่ซ่อน สองคนตัดสินใจไปซ่อนตัวอยู่หลังกำแพงที่พังทลาย

อามายะที่เฝ้าดูอยู่ เตะตุ๊กตาแม่ลูกดกจนกระป๋องล้มลง และเริ่มลงมือทันที เขามุ่งหน้าไปยังผู้เล่นที่ซ่อนตัวอยู่ ซึ่งหลังจากคิดว่าปลอดภัยแล้ว พวกเขาก็เข้าไปซ่อนในโรงรถเก่าๆ

คนหนึ่งพูดกระซิบอย่างผ่อนคลายว่า: "เขาไม่มีทางหาเราเจอที่นี่หรอก"

อีกคนเริ่มสงสัย: "เจอ... แล้ว"

อามายะปรากฏตัวขึ้นที่ประตูพร้อมรอยยิ้มเย็นชา: "แถมไม่ได้วิ่งหนีด้วยนะ"

ผู้เล่นคนแรกพยายามจะโจมตี แต่อามายะเตะตัดขาเขาได้อย่างง่ายดาย คนที่สองก็ล้มลงเช่นกัน อามายะขังพวกเขาไว้ในห้องขัง พร้อมกับเพลิดเพลินกับการดิ้นรนเพื่ออิสรภาพของพวกเขา